Um Dia Útil
De manhã eu levantei, fiz xixi
Li o jornal
Sem escovar o dente
Tomei café com leite, como sempre correndo
Me arrumei, fui trabalhar
Nem lembrei de dizer tchau pro povo lá de casa
Fui tocar música com meus amigos músicos
Aí eu canto, o dia inteiro eu canto
E canto, e canto, e canto, e canto
Às vezes pra ninguém porque é ensaio
Às vezes pra ninguém mesmo não sendo ensaio
Mas sempre junto com meus amigos músicos
E quando vai uma multidão
Parece que eu sou tão importante
Depois acaba tudo
E eu volto quieto pra casa
E quando eu chego lá em casa
Tá todo mundo dormindo
Tá tudo escuro
Escuro pra burro
Eu fico olhando a rua pela janela de casa
É madrugada
Eu sozinho com eles dormindo
Desligo
A última luz da casa
Vou dando trombada
Até o quarto dos moleques
Beijo eles, um por um
Cubro eles, um por um
Tropeço um bocado
Pra chegar na minha cama
Eu dou
Um beijo leve e demorado
Nos cabelos
Da minha mulher, que dorme
Eu tiro a roupa
Eu deito acordado
Eu tô nu
Eu me cubro
Olhos arregalados numa fresta de luz no teto
E eu sonho sozinho
Com meu coração pequenininho
Minha compreensão também pequenininha
Do conjunto das coisas todas
Eu, com medo da morte, e tudo mais
Sonhando sozinho, eu me pergunto
Se quando a gente canta alguém presta atenção na letra
Mas eu tento tentar dormir
Aí vem aquele monte de dúvidas
Que a gente tem quando trabalha como artista
E vem fé e vem tristeza e vem alegria
E tesão e neura e fantasia
E dionísio e ditadura
E eu não sei, não sei, não sei, não sei
Eu pego no sono
Eu preciso dormir um pouco
E sonhar muito
Porque se o cara não descansa ele não canta direito
E não leva sustança
Pro coração do cidadão comum
E amanhã é mais um grande dia
Um dia comum de muito trabalho
Um dia grande
Que nem um diamante
Um longo dia belo
Um baita dia duro e lindo
E eu ganho pra estar brilhante
Num dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Um dia útil
Een Werkdag
In de ochtend stond ik op, deed een plas
Las de krant
Zonder mijn tanden te poetsen
Dronk koffie met melk, zoals altijd in de haast
Ik maakte me klaar, ging werken
Vergeten om gedag te zeggen tegen de mensen thuis
Ik ging muziek maken met mijn muzikale vrienden
Daar zing ik, de hele dag zing ik
En zing, en zing, en zing, en zing
Soms voor niemand, want het is een repetitie
Soms voor niemand, ook al is het geen repetitie
Maar altijd samen met mijn muzikale vrienden
En als er een menigte komt
Lijkt het alsof ik zo belangrijk ben
Maar dan is het weer voorbij
En ga ik stilletjes naar huis
En als ik thuis kom
Slaapt iedereen al
Het is helemaal donker
Donker als de nacht
Ik kijk naar de straat door het raam van huis
Het is midden in de nacht
Ik alleen met hen die slapen
Ik doe uit
Het laatste licht van het huis
Ik stoot tegen dingen aan
Tot ik bij de kamer van de jongens ben
Ik kus ze, één voor één
Ik dek ze toe, één voor één
Ik struikel een beetje
Om bij mijn bed te komen
Ik geef
Een zachte en lange kus
In het haar
Van mijn vrouw, die slaapt
Ik trek mijn kleren uit
Ik lig wakker
Ik ben naakt
Ik dek me toe
Met grote ogen naar een spleet van licht op het plafond
En ik droom alleen
Met mijn kleine hartje
Mijn begrip ook klein
Van het geheel van alle dingen
Ik, bang voor de dood, en nog veel meer
Dromend alleen, vraag ik me af
Of als we zingen, iemand naar de tekst luistert
Maar ik probeer te proberen te slapen
Dan komen al die twijfels
Die we hebben als we als artiest werken
En er komt geloof, er komt verdriet en er komt vreugde
En verlangen en gekte en fantasie
En Dionysus en dictatuur
En ik weet het niet, weet het niet, weet het niet, weet het niet
Ik val in slaap
Ik moet even rusten
En veel dromen
Want als je niet uitrust, zing je niet goed
En breng je geen gevoel
Naar het hart van de gewone man
En morgen is weer een grote dag
Een gewone dag vol werk
Een grote dag
Als een diamant
Een lange mooie dag
Een zware en mooie dag
En ik krijg betaald om te stralen
Op een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag
Een werkdag