Estrada Nova
Presa às argolas do freio
Passando por traz das orelhas do pingo
A inspiração tenteia na boca das horas
O focinho do tempo
Solta no meio do mato
É clareira perdida campeada nos versos
De alguma poesia curtida pra fora
Planchada de lado
Pode estar na ressolana
Resguardada de vento
Ressabiada de inverno
Acostumada ao berreiro
De algum novilho tambeiro
Nascido de vaca mansa
Pode estar nas campereadas
Num toso de cola e crina
Numa tropilha gateada
Num mate de boas-vindas
Num trotezito chasqueiro
Pelas quebradas da vida
Então tá, devagar
Que a estrada é nova
E a inspiração um lugar
E a geada quando o vento levanta
É dia de encarangar
Nieuwe Weg
Vast aan de ringen van het bit
Langs de oren van het paard
De inspiratie probeert in de mond van de uren
De snuit van de tijd
Losgelaten in het struikgewas
Een verloren open plek bewaakt in de verzen
Van een of andere poëzie die naar buiten is gekruid
Van de zijkant gestreken
Het kan in de nazomer zijn
Beschut tegen de wind
Voorzichtig van de winter
Gewend aan het gebrul
Van een of andere jonge stier
Geboren uit een tamme koe
Het kan in de kampen zijn
In een klompje haar en manen
In een groep met een schuilnaam
In een welkomsdrankje
In een klein drafje van een boodschap
Door de kloven van het leven
Dus goed, langzaam
Want de weg is nieuw
En de inspiratie een plek
En de vorst als de wind opsteekt
Is het een dag om te genieten