Milonga Véia Gaúcha
Uma enxugada nas vista, uma chuleada pra riba
Uma adulada na prenda, uma atracada no mate
Uma milonga das buenas, uma ponchada de amigos
Uma gateada de tiro, um quero-quero de alarde
Uma saudade tropeira, uma ansiedade fronteira
Uma paisagem pampeana, uma vidinha rural
Uma pealada nos planos, um verso fora do bando
Um jeito de milonguear
E conversa vai, e conversa vem
A milonga é quem lida pra pensar
Atiço a lenha no fogo a gosto, no campo das idéias
Ouvindo o berro do gado alçado no pasto cheirando a terra
Pelos fundões de fazenda, morena, ando lavando a alma
Campeando as coisa do pago montado nos bastos da palavra
Tapeando o pó do sombreiro, amigo parceiro eu topo qualquer parada
E ainda gasto nos quartos de lua, lonjuras, grudado nas garras
Batendo estribo contigo amigo parceiro eu boto o pé na estrada
E ainda guardo de inhapa na capa da gaita um furo de bala.
Milonga Vieja Gaucha
Una limpiada de vista, una sacudida hacia arriba
Un halago a la dama, un abrazo al mate
Una milonga de las buenas, un trago con amigos
Una galopada a caballo, un tero alardeando
Una nostalgia de la tropa, una ansiedad fronteriza
Un paisaje pampeano, una vida rural
Un galope en los llanos, un verso fuera de lo común
Una forma de bailar milonga
Y la conversación va, y la conversación viene
La milonga es quien guía para pensar
Enciendo la leña en el fuego a gusto, en el campo de las ideas
Escuchando el mugido del ganado en el pasto oliendo a tierra
Por los rincones de la estancia, morena, voy lavando el alma
Buscando las cosas del pago montado en los bastos de la palabra
Sacudiendo el polvo del sombrero, amigo compañero, me uno a cualquier desafío
Y aún gasto en los cuartos de luna, distancias, pegado a las garras
Picando espuelas contigo amigo compañero, pongo el pie en el camino
Y aún guardo de recuerdo en la funda del acordeón un agujero de bala.