Paulo
Il s'appelait Paul, il était gros, des tonnes de blagues dans son dos
Deux gros yeux ronds comme des mappemondes, les cheveux frisés avant tout l'monde
Il habitait une p'tite maison, avec pas de père et une Manon
Qu'était sa mère et travaillait, comme une mère pour son garçon
Quand il arrivait à l'école, dans ses vêtements de charité
On riait fort, on l'trouvait poche, un peu d'niaisage avant la cloche
Y'en savait plus que la maîtresse, sur le sarcasme et la détresse
Il laissait les autres faire et dire, en s'éloignant dans un sourire
Un jour à la récréation, Paulo court dans ma direction
Quand j'dis qui court, mettons qui marche, le souffle court il en arrache
Il m'dit : veux-tu être mon ami ? Viens donc chez-nous après-midi
Personne nous avait remarqué, j'sais pas pourquoi j'ai dis OK
On s'est r'trouvé dans sa maison, j'ai vu sa vie j'ai vu Manon
J'ai presque rien vu dans sa chambre, j'ai senti le froid de novembre
Sur le mur une photo d'son père, dans un cahier des belles histoires
Qu'il écrivait pour passer l'temps, il m'les a lu les yeux brillants
Paulo, Paulo, chacun porte son poids sur son dos
Pour aller où, on l'sait pas trop
Paulo, Paulo, Paulo le gros
Paulo ...
Mardi matin au tableau noir, français oral : raconter votre histoire
Un doigt s'élève dans le silence, Paulo se lève, Paulo s'élance
Un père pirate, une mère qui danse, une île déserte pour son enfance
La chasse à l'ours dans le grand nord, un voilier blanc toutes voiles dehors
L'tour du monde et une princesse, les yeux fâchés de la maîtresse
Paulo se bat contre un vampire et toute la classe hurle de rire
Paulo debout sur son bureau, comme un cheval au grand galop
Le bois qui craque comme de raison, Paulo s'écrase de tout son long
Paulo, Paulo, chacun porte son poids sur son dos
Pour aller où, on l'sait pas trop
Paulo, Paulo, Paulo le gros...ooo
Tout est fini, il est 4 h, Paulo attend chez l'directeur
Manon arrive en s'excusant, regarde son fils et dit : Viens t'en
Mercredi matin dans la cours, rien n'a changé, ça crie, ça court
Paulo ne reviendra jamais, déménagé à c'qui parait
Je n'joue plus au ballon chasseur, j'pense a Paulo, ça m'pince le cœur
Par une maille de la clôture, je m'imagine une aventure
Paulo, Paulo, chacun porte son poids sur son dos
Pour aller où, on l'sait pas trop
Paulo ...
Paulo, Paulo, chacun porte son poids sur son dos
Pour aller où, on l'sait pas trop
Paulo, Paulo, Paulo le gros
Le gros Paulo
Paulo
Se llamaba Paulo, era grande, toneladas de bromas en su espalda
Dos grandes ojos redondos como mapamundis, cabello rizado antes que nadie
Vivía en una casita, sin padre y con una Manon
Que era su madre y trabajaba, como una madre para su hijo
Cuando llegaba a la escuela, con su ropa de caridad
Nos reíamos mucho, lo encontrábamos tonto, un poco de burla antes de la campana
Sabía más que la maestra, sobre el sarcasmo y la angustia
Dejaba que los demás hablaran y hicieran, alejándose con una sonrisa
Un día en el recreo, Paulo corre hacia mí
Cuando digo corre, más bien camina, sin aliento se esfuerza
Me dice: ¿Quieres ser mi amigo? Ven a casa esta tarde
Nadie nos había notado, no sé por qué dije que sí
Nos encontramos en su casa, vi su vida, vi a Manon
Casi no vi nada en su habitación, sentí el frío de noviembre
En la pared una foto de su padre, en un cuaderno las bellas historias
Que escribía para pasar el tiempo, me las leyó con los ojos brillantes
Paulo, Paulo, cada uno lleva su carga en su espalda
Para ir a dónde, no se sabe bien
Paulo, Paulo, Paulo el grande
Paulo...
Martes por la mañana en el pizarrón, francés oral: contar tu historia
Un dedo se levanta en el silencio, Paulo se levanta, Paulo se lanza
Un padre pirata, una madre que baila, una isla desierta para su infancia
La caza del oso en el gran norte, un velero blanco a toda vela
La vuelta al mundo y una princesa, los ojos enojados de la maestra
Paulo lucha contra un vampiro y toda la clase se ríe
Paulo de pie en su escritorio, como un caballo al galope
La madera cruje como es de esperar, Paulo cae de todo su largo
Paulo, Paulo, cada uno lleva su carga en su espalda
Para ir a dónde, no se sabe bien
Paulo, Paulo, Paulo el grande...ooo
Todo ha terminado, son las 4, Paulo espera en la oficina del director
Manon llega disculpándose, mira a su hijo y dice: Ven, vámonos
Miércoles por la mañana en el patio, nada ha cambiado, gritos, corriendo
Paulo nunca volverá, se mudó al parecer
Ya no juego a la captura con la pelota, pienso en Paulo, me aprieta el corazón
A través de un agujero en la cerca, imagino una aventura
Paulo, Paulo, cada uno lleva su carga en su espalda
Para ir a dónde, no se sabe bien
Paulo...
Paulo, Paulo, cada uno lleva su carga en su espalda
Para ir a dónde, no se sabe bien
Paulo, Paulo, Paulo el grande
El grande Paulo