Echo
目を背けた墨し日と
Me o somuketa sumishi hi to
手招きする無垢な糸
Temaneki suru muku na ito
閉ざされてた隙間から映された「悲劇
Tozasareteta sukima kara utsusareta "higeki?"
言葉にすれば過去へと送る九十の花向けでしか
Kotoba ni sureba kako e to okuru kujuu no hanamuke de shika
思い出さえもガラスのように皮膚を切り裂くよ
Omoide sae mo garasu no you ni hifu o kirisaku yo
君が望むなら望む形になりましょう
Kimi ga nozomu nara nozomu katachi ni narimashou
背けてきた過去が音に揺れた
Somukete kita kako ga oto ni yureta
目も合わせられず無音に耳を背けた
Me mo awaserarezu muon ni mimi o somuketa
君の今も知ってるから
Kimi no ima mo shitteru kara
また虚絶を始めて笑ってる振りをしたら
Mata kyozetsu o hajimete waratteru furi o shitara
君は泣くの？それとも笑ってくれるの
Kimi wa naku no? Sore tomo waratte kureru no?
落ちてくように求め合う指
Ochiteku you ni motomeau yubi
子供のように泣いてた君の存在が壊れぬように
Kodomo no you ni naiteta kimi no sonzai ga kowarenu you ni
瞼を閉じた
Mabuta o tojita
君が望むなら望む形になりましょう
Kimi ga nozomu nara nozomu katachi ni narimashou
不意をつかれなく
Fui o tsukare naku
外は雨
Soto wa ame
あなたがいないと私は消えてしまう
"Anata ga inai to watashi wa kiete shimau"
共有図の残響
Kyouizon no zankyou
突然君が死んでしまうなら
Totsuzen kimi ga shinde shimau nara
僕は安心するでしょう
Boku wa anshin suru deshou
もう泣くことも
Mou naku koto mo
苦しむこともない
Kurushimu koto mo nai
愛することも
Aisuru koto mo
好きだよ
"'Suki da yo'
なんて言葉にした刹那
Nante kotoba ni shita setsuna
背けてきた過去が音に揺れた
Somukete kita kako ga oto ni yureta"
愛してるから」崩れる君を抱きしめた
"'Aishiteru kara' kuzureru kimi o dakishimeta
不意をつかれなく
Fui o tsukare naku
外は雨
Soto wa ame"
あなた」が望むなら望む形になりましょう
'Anata' ga nozomu nara nozomu katachi ni narimashou
指折り数える空白は
Yubiori kazoeru kuuhaku wa
見えない明日が深い闇だとしても
Mienai asu ga fukai yami da to shitemo
過去が今咲いたのさ
Kako ga ima saita no sa
終わりなき穴へ落ちてく
Owari naki ana e ochiteku
渇いた雨の後
Kawaita ame no ato
永遠と静かに積んだ
Towa to shizuka ni tsunda
Echo
Wegkijkend van de inktachtige zon
Met onschuldige draden die je uitnodigen
Vanuit de gesloten kieren weerspiegeld 'de tragedie'
Als ik het in woorden zet, stuur ik het verleden met negentig bloemen
Zelfs herinneringen snijden als glas door mijn huid
Als jij het wilt, laten we het zo maken zoals jij het wilt
De verleden die ik heb vermeden trilt in geluid
Ik kon je niet aankijken, wendde mijn oren af van de stilte
Omdat ik ook weet hoe het nu met jou gaat
Als ik weer begin met het negeren van de leegte en doe alsof ik lach
Zou jij dan huilen? Of zou je me een lach geven?
Onze vingers die elkaar zoeken als we vallen
Zodat jouw bestaan, dat als een kind huilt, niet kapot gaat
Sluit ik mijn ogen
Als jij het wilt, laten we het zo maken zoals jij het wilt
Niet verrast worden
Buiten regent het
Zonder jou verdwijn ik
De echo van onze gedeelde beelden
Als jij plotseling zou sterven
Zou ik me gerustgesteld voelen
Geen tranen meer
Geen pijn meer
Geen liefde meer
Ik hou van je
In dat moment dat ik het in woorden zeg
Trilt het verleden in geluid
Omdat ik van je hou, omarmde ik jou die aan het instorten was
Niet verrast worden
Buiten regent het
Als jij het wilt, laten we het zo maken zoals jij het wilt
De lege plekken die ik tel
Zelfs als de onzichtbare morgen een diepe duisternis is
Is het verleden nu aan het bloeien
Vallend in een eindeloze put
Na de dorstige regen
Stapelt het zich stilletjes op voor altijd.