Alexandra
Ta fílla Ínai kókkina
Fílla tou fthinopórou
Ki i salamándra astrafterí
Kai káltsa tou dhiavólou
Dhen ti khoráI o Kíssavos
Dhen ti khoráI o tópos
Ki an tis milás yia sínesi
Khaménos páI o kópos
Alexándra, salamándra, ti kakó Ín’ avtó!
Yiatí píyes m’ állon ándra, paliokóritso
I salamándra ótan koitá
Ton ouranó na vrékhi
Thimátai tin agápi tis
Pou pia dhen tin katékhi
Sprókhni to kastanókhoma
Vgaíni ap’ ti foliá tis
Kai ki pou o kápros plénondan
Skorpá ta dhákriá tis
Kítrina forás kai mav́ra, mes stis omorfiés
Alexándra, Alexándra pos me xékhases!
Alejandra
Con su cabello rojo fuego
Hija del otoño
Y el lagarto mágico
Y los zapatos del diablo
Kissavos no la detiene
Ni el lugar
Y si hablas de ella
El cansancio se va
Alejandra, lagarto, ¡qué mal es eso!
¿Por qué bebes con otro hombre, niña traviesa?
El lagarto cuando mira
El cielo para encontrar
Recuerda el amor
Que nunca olvida
Sacude las castañas
Fuera de sus hojas
Y donde el caballo galopa
Rompe sus dedos
Vestida de verde y negro, entre las bellezas
¡Alejandra, Alejandra, cómo me has olvidado!