Silver Ghost
On a cold and rainy night I was sittin' in the light
Oh my switchman shack of mine post on the mountain
The storms were pretty bad and the telephone was dead
But it was just eleven hours till the dawn.
Then much to my surprice the telegraph jumped in the light
As I read the code I thought could this be true
The train was on its way headed up to mountain grade
But she didn't have no engineer or crew.
At the other switch they tried to put her on the mountain side
But she kept on coming up the mountain grade
But I quickly dowse the light to try to see into the night
Maybe I could spot her headlight in the rain.
She was poundin' down below I could hear her whistle blow
And I thought Lord that's a high and mournful sound
Then the telegraph again there's a caving in the mine
And the hundred men have burried neath the ground.
Lord, she's coming now I see her round the bend and straight at me
And her ballet is glowin' red as coal in hell
The headlinght switchin' wide searchin' all the mountain side
But the only sound she's making it's a wail.
Then I recognized the train by the number and the name
It's from miners Silver Ghost 0-40-1
Then she vanished up the track by the lonely swutchman shack
Like a mother who was looking for her son.
Now I heard the story how an engine went to glory
Over fifty years ago in the same line
It was steaming for the caving there were men needed saving
But it missed the curve in trestle near the mine.
And every now and then you'll hear a whistle on the wind
It's from mountail slides where many men're lost
It's a high and lonely wail and searching up and down the mountain
It's the train they call the Miners Silver Ghost.
The train they call the Miners Silver Ghost.
The train they call the Miners Silver Ghost.
Zilveren Spook
Op een koude en regenachtige nacht zat ik in het licht
Oh mijn wisselmanshut op de berg
De stormen waren behoorlijk heftig en de telefoon was dood
Maar het was nog maar elf uur tot de dageraad.
Toen, tot mijn grote verbazing, sprong de telegraaf in het licht
Terwijl ik de code las, dacht ik: kan dit waar zijn?
De trein was onderweg, omhoog de berg op
Maar ze had geen machinist of bemanning.
Bij de andere wissel probeerden ze haar aan de bergkant te zetten
Maar ze bleef de berg opkomen
Maar ik doofde snel het licht om in de nacht te kijken
Misschien kon ik haar koplamp in de regen zien.
Ze raasde beneden, ik hoorde haar fluitje blazen
En ik dacht: Heer, dat is een hoog en treurig geluid
Toen weer de telegraaf, er is een instorting in de mijn
En de honderd mannen zijn begraven onder de grond.
Heer, ze komt nu, ik zie haar om de bocht en recht op me af
En haar ballet gloeit rood als kolen in de hel
De koplamp zoekt wijd, zoekt de hele berg af
Maar het enige geluid dat ze maakt, is een geklaag.
Toen herkende ik de trein aan het nummer en de naam
Het is van de mijnwerkers, Zilveren Spook 0-40-1
Toen verdween ze van het spoor bij de eenzame wisselmanshut
Als een moeder die naar haar zoon zocht.
Nu hoorde ik het verhaal hoe een locomotief naar de glorie ging
Meer dan vijftig jaar geleden op dezelfde lijn
Ze stoomde naar de instorting, er waren mannen die gered moesten worden
Maar ze miste de bocht bij de brug nabij de mijn.
En af en toe hoor je een fluitje in de wind
Het komt van bergverschuivingen waar veel mannen verloren zijn
Het is een hoog en eenzaam geklaag, zoekend omhoog en omlaag de berg
Het is de trein die ze het Zilveren Spook van de Mijnwerkers noemen.
De trein die ze het Zilveren Spook van de Mijnwerkers noemen.
De trein die ze het Zilveren Spook van de Mijnwerkers noemen.