Cidadão Considerado
Sou um cidadão considerado
E quero ser qualificado pelo tum
O meu tambor
Sou um cidadão do mundo
Sou cigano, vagabundo
Sou Brasil e já não sou
Porque o Brasil que eu vejo agora
Me disse para sair fora
Foi se embora e não voltou
Até o meu Rio de Janeiro
Ta beirando o desespero
Já não tem para onde ir
Cristo redentor ali parado
Atualmente tá zangado
Preparado para sair
Esteja em Paris ou na Alemanha
Minha tristeza é tamanha
Quando penso em meu país
Que é guiado pela gente estranha
O povo perde e alguém ganha
Assim não dá para ser feliz
Eu que vivi minha vida inteira
Com a crença verdadeira
De que um dia ia mudar
Vejo o vazio na geladeira
Da minha gente guerreira
Que tem que se conformar
Eu que estando dentro estava fora
Tô pensando em ir embora
Tô cansado de esperar
Talvez já tenha chegada a hora
Pois quando o guerreiro chora
Já tá pronto para lutar
Vou de aeroporto em aeroporto
Bem cansado meio torto
Carrego meu berimbau
Sabem meu nome no mundo à fora
Mais o Brasil me ignora
Nunca saio no jornal
Capoeira é coisa de escravo
De pobre de oprimido
De homem trabalhador
Apesar de hoje ser praticada
E até mesmo disputada
Por barão e até doutor
Sou um brasileiro pequenino
Com alma de peregrino
Sem diploma de doutor
Faço meu destino, com meu passo
Se tem nó pego e desfaço
Também tenho meu valor
Eu sou poeta, tocador e cantador
Eu tenho orgulho de cumprir minha
Missão vou no caminho que a capoeira ensinou
E que um dia plantou no meu coração
Gekwalificeerd Burger
Ik ben een gekwalificeerd burger
En wil erkend worden door de trom
Mijn trommel
Ik ben een wereldburger
Ik ben een zigeuner, een zwervende
Ik ben Brazilië en ben het niet meer
Want het Brazilië dat ik nu zie
Zei me dat ik weg moest gaan
Is vertrokken en is niet teruggekomen
Zelfs mijn Rio de Janeiro
Raakt in wanhoop
Er is nergens meer om heen te gaan
Christus de Verlosser daar stilstaand
Is tegenwoordig boos
Klaar om te vertrekken
Of ik nu in Parijs of Duitsland ben
Is mijn verdriet zo groot
Als ik aan mijn land denk
Dat geleid wordt door vreemde mensen
Verliest het volk en wint iemand anders
Zo kan je niet gelukkig zijn
Ik die mijn hele leven
Met oprechte hoop heb geleefd
Dat het ooit zou veranderen
Zie de leegte in de koelkast
Van mijn strijdende mensen
Die zich moeten schikken
Ik die binnen was, maar buiten stond
Denk eraan om weg te gaan
Ik ben moe van het wachten
Misschien is het nu de tijd gekomen
Want als de krijger huilt
Is hij al klaar om te vechten
Ik ga van luchthaven naar luchthaven
Heel moe en een beetje krom
Ik draag mijn berimbau
Ze kennen mijn naam over de wereld
Maar Brazilië negeert me
Kom nooit in de krant
Capoeira is iets van slaven
Van armen, van onderdrukten
Van hardwerkende mannen
Hoewel het nu beoefend wordt
En zelfs betwist wordt
Door baronnen en zelfs doktoren
Ik ben een kleine Braziliaan
Met de ziel van een pelgrim
Zonder diploma van dokter
Ik maak mijn eigen lot, met mijn stappen
Als er een knoop is, pak ik hem en maak hem los
Ik heb ook mijn waarde
Ik ben een dichter, een muzikant en een zanger
Ik ben trots om mijn
Missie te vervullen, ik ga de weg die capoeira me leerde
En die ooit in mijn hart plantte