Svoboda
Kje je naš ponos ?
Kje je naš pogum?
Krvava pest, izgubili smo razum.
Kdo je ta Bog ?
Kdo je ta vladar?
Nihce se vec ne sprašuje, nikom ur ni vec mar.
Svoboda-krvav je naš korak.
Svoboda-le kdo bo naš junak?
Svoboda-na oci nam pada mrak.
Svoboda-le kdo bo naš junak?
Temen je naš pogled,
Korak je brez strahu.
Naše roke so v zraku, prvic vsi smo brez sramu.
Ne vdamo se v usodo,
Vecen bo naš boj.
Krenili smo na dolgo pot-mi se vracamo nazaj!
Svoboda-krvav je naš korak.
Svoboda-le kdo bo naš junak?
Svoboda-na oci nam pada mrak.
Svoboda-le kdo bo naš junak?
(solo:Rok,Beny)
Oblaki so prekrili sonce,
temno je nebo.
Dežne kaplje nam pogum vlivajo.
Ko poci grom, razkolje se nebo.
Vemo-ni rešitve, Boga ne bo.
Vsi izgubljeni v ognju tavamo,
V neznosnih bolecinah umiramo.
Pred nami luc, so to le sanje?
Temno nebo, usmili se!
Vse okrog posuto s trupli,
Kot jezera krvi,
A ljubeca je toplina smrti, kot sanje vecnosti ...
Tu skozi do trpecega greš mesta,
Tu skozi pot gre v vecne bolecine,
Tu skozi k pogubljenim pelje cesta.
Pravicno umel je stvarnik iz višine,
Ustvaril me je silno,brez napake,
V ljubezni pravi,iz vednosti edine.
Pred mano ustvarjene stvari le take
So kakor jaz,ki tu stojim za vecno,
Kdor vstopiš,pusti zunaj upe vsake.
(Dante Alighieri-Božanska komedija)
Libertad
¿Dónde está nuestro orgullo?
¿Dónde está nuestra valentía?
Un puño ensangrentado, hemos perdido la razón.
¿Quién es ese Dios?
¿Quién es ese gobernante?
Nadie se pregunta ya, a nadie le importa.
Libertad - sangriento es nuestro paso.
Libertad - ¿quién será nuestro héroe?
Libertad - la oscuridad cae sobre nuestros ojos.
Libertad - ¿quién será nuestro héroe?
Nuestra mirada es sombría,
nuestro paso es sin miedo.
Nuestras manos en alto, por primera vez sin vergüenza.
No nos rendimos al destino,
nuestra lucha será eterna.
Hemos emprendido un largo camino, ¡volvemos atrás!
Libertad - sangriento es nuestro paso.
Libertad - ¿quién será nuestro héroe?
Libertad - la oscuridad cae sobre nuestros ojos.
Libertad - ¿quién será nuestro héroe?
(solo: Rok, Beny)
Las nubes han cubierto el sol,
el cielo está oscuro.
Las gotas de lluvia nos infunden valor.
Cuando truena, el cielo se parte.
Sabemos que no hay solución, Dios no estará.
Perdidos vagamos en el fuego,
morimos en insoportables dolores.
¿Frente a nosotros, luz, o solo sueños?
¡Cielo oscuro, ten piedad!
Todo está cubierto de cadáveres,
como lagos de sangre,
pero el amor es el calor de la muerte, como sueños de eternidad...
Aquí a través de los sufrimientos se llega a la ciudad,
a través de la senda se va hacia el dolor eterno,
a través del camino lleva a los perdidos.
Justamente entendió el creador desde lo alto,
me creó poderoso, sin error,
en amor verdadero, desde la única sabiduría.
Las cosas creadas delante de mí
son como yo, que aquí permanezco eternamente,
quien entre, deja fuera todas las esperanzas.
(Dante Alighieri - La Divina Comedia)