La blessure
Parfois, quand je te surprends en train de songer.
Lorsque tes yeux me regardent, sans me voir au fond.
J'essaie vainement de deviner tes pensées
Et les doutes qui se cachent derrière ton front.
Je sens bien que déjà le procès m'est dressé
Mais avant de juger en ma défaveur,
Sache qu'une blessure que je t'ai infligée
A laissé deux cicatrices en mon cœur.
Souvent je réentends les mots que je disais,
Comme si je surprenais une conversation.
Etait-ce vraiment les propos que je tenais ?
Aujourd'hui je ne leur trouve aucun sens, ni raison.
Mais nul mot injuste n'a été prononcé
Sans que j'en ressente aussi une douleur,
Parce qu'une blessure que je t'ai infligée
A laissé deux cicatrices dans mon cœur.
Est-ce donc une mauvaise loi qui nous mène ?
Qui nous conduit à traiter si cavalièrement
Ceux à qui il est si facile de causer de la peine.
Qui se rendent vulnérables à nous aimer vraiment.
Mais s'il m'est arrivé de t'avoir humiliée.
J'ai dû doublement souffrir de mes erreurs,
Parce qu'une blessure que je t'ai infligée
A laissé deux cicatrices dans mon cœur.
Si j'ai dû te faire souffrir en apprenant
Que nul bien, que nul bonheur, n'est acquis pour toujours,
Qu'on ne peut demander sacrifice plus grand
Que celui qu'on s'engagerait à faire à son tour,
Pardonne maintenant, si tu peux pardonner,
Oublie le pire de moi, pour le meilleur.
Parce qu'une blessure que je t'ai infligée
A laissé deux cicatrices dans mon cœur.
De Wond
Soms, als ik je betrap terwijl je aan het dromen bent.
Wanneer je ogen me aankijken, zonder me echt te zien.
Probeer ik tevergeefs je gedachten te raden
En de twijfels die achter je voorhoofd schuilgaan.
Ik voel goed dat het proces al tegen me is ingesteld
Maar voordat je me veroordeelt,
Weet dat een wond die ik je heb toegebracht
Twee littekens in mijn hart heeft achtergelaten.
Vaak hoor ik opnieuw de woorden die ik zei,
Alsof ik een gesprek afluisterde.
Was het echt wat ik bedoelde?
Vandaag vind ik er geen betekenis of reden in.
Maar geen onrechtvaardig woord is uitgesproken
Zonder dat ik ook pijn voelde,
Omdat een wond die ik je heb toegebracht
Twee littekens in mijn hart heeft achtergelaten.
Is het dan een slechte wet die ons leidt?
Die ons doet omgaan met anderen zo onverschillig
Voor degenen aan wie het zo gemakkelijk is om pijn te doen.
Die zich kwetsbaar maken om ons echt te kunnen liefhebben.
Maar als ik je heb moeten vernederen,
Heb ik dubbel zoveel geleden door mijn fouten,
Omdat een wond die ik je heb toegebracht
Twee littekens in mijn hart heeft achtergelaten.
Als ik je heb laten lijden door te leren
Dat geen goed, geen geluk, voor altijd is verworven,
Dat je geen groter offer kunt vragen
Dan datgene wat je zelf zou beloven te doen,
Vergeef me nu, als je kunt vergeven,
Vergeet het slechtste van mij, voor het beste.
Omdat een wond die ik je heb toegebracht
Twee littekens in mijn hart heeft achtergelaten.