La fraise géante
Je me décidais à cultiver la fraise géante
Pour vaincre enfin cette peur que j'ai toujours eu des plantes,
Et poussé par le désir de me faire admettre
Parmi les jardiniers comme collègue et maître.
Pour prouver au monde qu'en plomberie je suis champion
J'installais moi-même le système d'irrigation.
Il me restait un mètre à creuser jusqu'à la serre
Lorsqu'une fontaine noire jaillit de la terre.
Une eau si grasse et sale... Ce n'est pas de l'eau ma parole !
Ca a le goût, ça a l'odeur, mais oui, c'est du pétrole !"
Et pendant que mes doigts examinaient la matière,
Je pensais à ces vers d'un poète berbère
Heureux celui qui au fond de son jardin
Trouve du pétrole et en fait profiter les copains
La fraise géante était vite oubliée, à la place
Je remplissais des bols, des bidons et des tasses.
Tous mes voisins affluaient attirés par le pétrole
Munis de jerricans, de marmites et de casseroles.
Un vieillard oublia ses rhumatismes et indiqua
Des places aux autos et vendit des lots de tombola.
Déjà un photographe de presse et un journaliste
Précédaient de peu le premier car empli de touristes.
Un commerçant installa pour accueillir tout ce trafic
Dans ma serre un stand de frites et un W.C. public.
Un redoutable chœur d'enfants vint à paraître
Pour me chanter cette aubade sous ma fenêtre
Heureux celui qui au fond de son jardin
Trouve du pétrole et en fait profiter les copains.
Mon jardin devint bientôt un lieu de pélerinage.
Déjà il figurait sur les prospectus de voyages.
Je vis plein d'amis disparus venir remplir leurs bouteilles
Et se comporter comme si l'on s'était quittés la veille.
Même le Pape m'envoya un message de paix
Et m'offrit le vélo qu'Eddy Merckx lui avait donné
La Mafia et plusieurs fabriques d'automobiles
Me proposaient des accords commerciaux fertiles.
Un impresario choisit mon jardin pour y faire
Un festival de jazz et de rock en plein air.
Je reçus même un napperon de la part d'Annabelle
Et elle avait brodé ces mots sur la dentelle
Heureux celui qui au fond de son jardin
Trouve du pétrole et en fait profiter les copains
Je pris donc un brevet sur ma méthode de forage
J'installais des citernes dans la cave et le garage
J'y projetais une raffinerie de toute urgence
Lorsqu'un de mes technologues ébranla ma confiance
"Votre nappe de pétrole, dit-il, sans merci
C'est le pipe-line qui mène de Bordeaux à Paris".
C'est ça la vie et ça ne manque pas de surprises.
Alors je me souvins de ma première entreprise
Et le destin qui se moquait un instant de moi voulait
Voir mes efforts botaniques couronnés de succès
Car engraissée de frites et arrosée de bière
La fraise ressortait par le toit de la serre.
Une fraise grosse comme une maison
Aide-moi à la porter et nous nous la partagerons.
De reusachtige aardbei
Ik besloot de reusachtige aardbei te kweken
Om eindelijk die angst voor planten te overwinnen,
En gedreven door de wens om geaccepteerd te worden
Tussen de tuiniers als collega en meester.
Om de wereld te bewijzen dat ik een kampioen ben in de loodgieterij
Installeerde ik zelf het irrigatiesysteem.
Ik moest nog een meter graven tot de kas
Toen er een zwarte fontein uit de grond spoot.
Een water zo vet en vies... Dit is geen water, dat kan niet waar zijn!
Het heeft de smaak, het heeft de geur, maar ja, het is olie!
En terwijl mijn vingers de stof onderzochten,
Dacht ik aan die regels van een Berberse dichter.
Gelukkig is degene die in zijn tuin
Olie vindt en zijn vrienden laat profiteren.
De reusachtige aardbei was snel vergeten, in plaats daarvan
Vulde ik kommen, jerrycans en kopjes.
Al mijn buren stroomden toe, aangetrokken door de olie
Met jerrycans, pannen en potten.
Een oude man vergat zijn reuma en wees
Parkeerplaatsen aan voor de auto’s en verkocht loten voor de loterij.
Al snel volgde een persfotograaf en een journalist
De eerste bus vol toeristen was al onderweg.
Een handelaar zette op om al dit verkeer te ontvangen
In mijn kas een frietkraam en een openbaar toilet.
Een vreselijk koor van kinderen kwam in zicht
Om me deze serenade onder mijn raam te zingen.
Gelukkig is degene die in zijn tuin
Olie vindt en zijn vrienden laat profiteren.
Mijn tuin werd al snel een pelgrimsoord.
Hij stond al op de reisbrochures.
Ik zag veel verloren vrienden hun flessen vullen
En zich gedragen alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien.
Zelfs de paus stuurde me een vredesboodschap
En gaf me de fiets die Eddy Merckx hem had gegeven.
De maffia en verschillende autofabrieken
Boden me vruchtbare handelsakkoorden aan.
Een impresario koos mijn tuin om daar te houden
Een jazz- en rockfestival in de open lucht.
Ik kreeg zelfs een onderlegger van Annabelle
En ze had deze woorden op het kant geborduurd.
Gelukkig is degene die in zijn tuin
Olie vindt en zijn vrienden laat profiteren.
Dus nam ik een patent op mijn boormethode
Installeerde ik tanks in de kelder en de garage.
Ik plande met spoed een raffinaderij
Toen een van mijn technici mijn vertrouwen schokte.
"Je olieveld," zei hij, zonder genade,
"Is de pijpleiding die van Bordeaux naar Parijs leidt."
Dat is het leven en het ontbreekt niet aan verrassingen.
Dus herinnerde ik me mijn eerste onderneming
En het lot dat zich even met mij vermaakte wilde
Mijn botanische inspanningen met succes bekronen
Want gevoed met frieten en besproeid met bier
Kwam de aardbei door het dak van de kas tevoorschijn.
Een aardbei zo groot als een huis
Help me hem te dragen en we zullen hem delen.