Harmonia
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Pan Duże P
To niekiedy chwyta mnie za kark, gdy zasypiam
Sen taki, że aż przechodzą ciarki zazwyczaj
W niewielkim biurze zakopany w kartki obliczam
Jak długo jeszcze pozostanę martwy za życia
Zamykam wieko takiej egzystencji trumny
Rodzice nie mają pretensji, są ze mnie dumni
Że tłumy durnych natchnień uśnie na zawsze
Praca co dzień od ósmej do osiemnastej
Głaszczę klientów tego, chodzę na rzęsach gdy
Sprzedaję smutek pod przykrywką szczęścia
Pensja wystarcza mi by szastać forsą
Podziwiać mojego miasta gwiazd aktorstwo
Gdy amatorsko grają rano mą ukochaną
Zanim oboje wyruszymy w życia amok
Słuchaj, pomarnowano już za wiele dusz, tak (joł)
Taka harmonia to pustka
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Pan Duże P
Czuję jak z każdym dniem się zaciera
Granica między tym snem a tu i teraz
Kariera coś jak głodny, chłodny strumień
Zabiera Cię na Twoje miejsce w modnym tłumie
Musisz zrozumieć nie obrażam się na kasę
Ani sukces, oby to i to przyszło z czasem
Ale nasze normy chcą by iść po ścieżce
Rodem złych obaw, a tego nie chcę
Mezo
Wyszedłem z lochu aby obalić dogmat
Wszedłem do jednej z komnat, była ogromna
Reakcja obronna - chciałem uciec
Otoczyli mnie zewsząd nieznani mi ludzie
Nie rozumiałem ich, przemawiali w innym czasie
W innym wymiarze, gdzie nie sięgał mój zasięg
Zrozumiem ich za kilka lat może
Może nigdy, nie rozwikłam tej enigmy
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Mezo
Zatrzymaj się proszę, nie pędź tak
Ledwo na nogach się trzymam, a ten szlak
Jest tak nieskończenie długi, nieskończenie ciężki
Ścieżki wiją się tu w nieskończoność
Nie wytrzymam, nie dotrzymam kroku boskim krokom
Połóżmy się, dajmy odpocząć naszym oczom
Złapmy chwilę, w której nic nas nie trapi
Uchwyćmy ten moment jak na fotografii
Tam wszystko stoi, nic mnie nie niepokoi
Tam jestem opanowany jak stoik
Harmonia, która ukoi, zniszczy nieład
Piękna jak słońce na tle zachodzącego nieba
Chciałbym żeby to wszystko wyglądało prościej
Czarno-biało, a tu odkrywam kolejny odcień
Obłęd, starej prawdy obrzęk i pogrzeb
Obrzęd wynikający z naszych potrzeb
Często tracę pewność, gdy zmieniam częstotliwość
Stagnacja, ewolucja, rewolucja
Życia żywioł, wczoraj nie byliśmy tacy sami
Zmiana, powalona ściana naszych granic
Szczęście, świat bez trzęsień ziemi
Ciężej jest gdy częściej zmienia się
Ziemia kręci się - dynamizm
Wczoraj nie byliśmy tacy sami
Armonía
Felicidad, un mundo sin temblores
Es más difícil cuando cambia más a menudo
La tierra gira - dinamismo
Ayer no éramos los mismos
Señor Grande P
A veces me agarra del cuello cuando me duermo
Un sueño que me da escalofríos por lo general
En una pequeña oficina, enterrado en papeles, calculo
Cuánto tiempo más estaré muerto en vida
Cierro la tapa de esta existencia como un ataúd
Mis padres no se quejan, están orgullosos de mí
De que multitudes de inspiraciones estúpidas se duerman para siempre
Trabajo todos los días de ocho a seis
Acaricio a los clientes, camino de puntillas cuando
Vendo tristeza bajo la apariencia de felicidad
El sueldo me alcanza para derrochar dinero
Admirar el talento actoral de mi ciudad
Cuando amateurmente interpretan a mi amada por la mañana
Antes de que ambos nos lancemos al frenesí de la vida
Escucha, ya se han desperdiciado demasiadas almas, sí (yo)
Tal armonía es vacío
Felicidad, un mundo sin temblores
Es más difícil cuando cambia más a menudo
La tierra gira - dinamismo
Ayer no éramos los mismos
Señor Grande P
Siento que con cada día se difumina
La frontera entre este sueño y el aquí y ahora
La carrera es como un río hambriento y frío
Te lleva a tu lugar en la multitud de moda
Debes entender que no me ofendo por el dinero
Ni por el éxito, ojalá ambos lleguen con el tiempo
Pero nuestras normas quieren que sigamos el camino
De temores malignos, y eso no lo quiero
Mezo
Salí de la cueva para derribar dogmas
Entré a una de las habitaciones, era enorme
Reacción defensiva - quería escapar
Me rodearon por todas partes personas desconocidas
No los entendía, hablaban en otro tiempo
En otra dimensión, donde no llegaba mi alcance
Quizás los entenderé en unos años
Quizás nunca, no resolveré este enigma
Felicidad, un mundo sin temblores
Es más difícil cuando cambia más a menudo
La tierra gira - dinamismo
Ayer no éramos los mismos
Mezo
Detente por favor, no corras tanto
Apenas me sostengo en pie, y este camino
Es tan infinitamente largo, infinitamente pesado
Los senderos se retuercen aquí hasta el infinito
No aguantaré, no podré seguir el paso de los dioses
Acostémonos, dejemos descansar nuestros ojos
Aprovechemos el momento en que nada nos agobia
Capturamos este instante como en una fotografía
Allí todo se detiene, nada me inquieta
Allí estoy sereno como un estoico
Armonía que calma, destruye el desorden
Hermosa como el sol en el horizonte del atardecer
Desearía que todo fuera más simple
En blanco y negro, y aquí descubro otro matiz
Locura, la hinchazón de la vieja verdad y el funeral
Ritual que surge de nuestras necesidades
A menudo pierdo la certeza al cambiar de frecuencia
Estancamiento, evolución, revolución
El elemento de la vida, ayer no éramos los mismos
Cambio, la pared derribada de nuestras fronteras
Felicidad, un mundo sin temblores
Es más difícil cuando cambia más a menudo
La tierra gira - dinamismo
Ayer no éramos los mismos