Wstawaj
Wstawaj, kolejny dzieñ zmagañ
Wstawaj, kolejny dzieñ, musisz mu sens nadaæ
Kawa pomaga, aby serce szybciej zabi³o
Wszystko co masz: praca, mi³oœæ
To wprawia ciê w ruch, sprawia, ¿e znów
Rezygnujesz ze snu, by usun¹æ pare kó³ spod nóg
A dziœ kolejny egzamin,
A zanim go zdasz bêdziesz bi³ siê z myœlami
Bo na co dzieñ ciê¿ko znaleŸæ bodziec
I ciê¿ko iœæ œcie¿k¹, by ¿yæ z sob¹ w zgodzie
Bo wiesz co, cz³owiek potrafi byæ besti¹
A przez to tworzy sobie na Ziemi piek³o
Trudno sprawiæ radoœæ, pokonaæ s³aboœæ
To kolejna z wojen, któr¹ toczê robi¹c swoje
Niepokoje, a ¿ycie krêci siê swoim torem
Dlaczego Bóg akceptuje tak¹ losu kolej?
Wiele osób mówi: „Olej têskliwe chwile,
Chwytaj, za du¿o pytañ, za du¿o czytasz"
Przecie¿ to moja praca, moja mi³oœæ,
Ostrzegam przed tym, ¿eby nie by³o.
Ref.:
Wstawaj, musimy siê zmierzyæ ze œwiatem
Nie damy siê pokonaæ,
Wstawaj, musimy siê zmierzyæ ze œwiatem
Wygramy
Wstawaj, musimy siê zmierzyæ ze œwiatem
Nie damy siê pokonaæ,
Wstawaj, musimy siê zmierzyæ ze œwiatem
Wygramy
Trochê empatii, wspó³czucia
Czy ¿yjemy w œwiecie które j¹ wyklucza?
Mo¿emy sobie wmawiaæ, ¿e tylko siano
Lecz budzimy siê rano i têsknimy za ni¹
¯yjemy têsknot¹, choæ jak dot¹d
Tylko od œwiêta, potrafimy byæ wspólnot¹
Gdy sytuacja jest napiêta pada blady strach
O¿ywaj¹ cechy zapomniane tak
Przechodzi agresja, przychodzi refleksja
T³umy chc¹ wreszcie odœwie¿yæ umys³
Uœpione dobro, godnoœæ, cz³owieczeñstwo
Czêsto zapominamy o nim w pogoni za pensj¹
Rzadko wychodzimy ponad sw¹ kruchoœæ
Dotychczas g³usi, nagle nadstawiamy ucho
Rzucamy wszystko, ruszamy z misj¹
S³yszymy g³os blisko, idziemy za t¹ intuicj¹
Ruszamy z miejsca, by siê poœwiêcaæ
Prawdziwie zwyciê¿aæ, czujemy to w sercach
W sumieniach czujemy, stajemy siê lepsi
Choæ œwiat przynosi codziennie z³e wieœci
Ref. (x2)
Levántate
Levántate, otro día de lucha
Levántate, otro día, debes darle sentido
El café ayuda a que el corazón lata más rápido
Todo lo que tienes: trabajo, amor
Te pone en movimiento, hace que una vez más
Renuncies al sueño para quitar un par de obstáculos de tus pies
Y hoy otro examen,
Y antes de aprobarlo estarás luchando con tus pensamientos
Porque cada día es difícil encontrar un estímulo
Y es difícil seguir adelante para vivir en armonía contigo mismo
Porque sabes que el ser humano puede ser una bestia
Y por eso se crea su propio infierno en la Tierra
Es difícil encontrar alegría, vencer la debilidad
Es otra de las guerras que libras haciendo lo tuyo
Inquietudes, y la vida sigue su curso
¿Por qué Dios acepta este destino una y otra vez?
Muchas personas dicen: 'Deja esos momentos melancólicos,
Agarra, haces demasiadas preguntas, lees demasiado'
Pero es mi trabajo, mi amor,
Advierto que no lo será.
Coro:
Levántate, debemos enfrentarnos al mundo
No nos dejaremos vencer,
Levántate, debemos enfrentarnos al mundo
Ganaremos
Levántate, debemos enfrentarnos al mundo
No nos dejaremos vencer,
Levántate, debemos enfrentarnos al mundo
Ganaremos
Un poco de empatía, compasión
¿Vivimos en un mundo que los excluye?
Podemos convencernos de que es solo paja
Pero nos despertamos por la mañana y la extrañamos
Vivimos con nostalgia, aunque hasta ahora
Solo en Navidad, podemos ser una comunidad
Cuando la situación se tensa, el miedo se hace presente
Reviven cualidades olvidadas
La agresión se desvanece, llega la reflexión
Las multitudes finalmente quieren refrescar sus mentes
El bien adormecido, la dignidad, la humanidad
A menudo lo olvidamos persiguiendo un salario
Rara vez superamos nuestra fragilidad
Hasta ahora sumidos en el silencio, de repente prestamos atención
Dejamos todo, partimos con una misión
Escuchamos una voz cercana, seguimos esa intuición
Nos movemos para sacrificarnos
Para realmente triunfar, lo sentimos en nuestros corazones
En nuestras conciencias sentimos que nos volvemos mejores
Aunque el mundo nos traiga malas noticias a diario
Coro (x2)