395px

Drijven

Michael Schulte

Floating

I left my name in the river
Where the water pulls me down
I've been floating through the silence
With no solid ground

Every step feels borrowed
Every breath feels used
The sky's falling slowly
In shades of blue

And I don't know if I'm running
Or just standing still
The current knows my secret
But never will

I'm floating, floating
Through an ocean wild
Blue turns dark
Every time I try

I'm crawling, crawling
But the sound is gone
The river keeps on calling
Me alone

There's a light on the horizon
But it fades when I stare
All these words I never said
Are heavy in the air

My hands are cold and shaking
From holding on too long
I built a home in the echo
Of a half-known song

If I let go of the shoreline
Will I finally breathe
Or will the dark water
Make a ghost of me?

I'm floating, floating
Through an ocean wild
Blue turns dark
Every time I try

I'm crawling, crawling
But the sound is gone
The river keeps on calling
Me alone

I'm floating, floating
I'm floating, floating

Dark water, don't be gentle
I'm already broken in
If I sink into the silence
Let it be where I begin

I'm falling, falling
No way back tonight
The ocean, it's breathing
In blue and white

I'm falling, falling
But it feels like home
The river, it keeps on calling
Me alone

(I'm falling, falling)
I'm the river
(I'm floating, floating)
I am gone
(I'm falling, falling)
In the tide, the ocean I deserve

Drijven

Ik liet mijn naam in de rivier
Waar het water me naar beneden trekt
Ik drijf door de stilte
Zonder vaste grond

Elke stap voelt geleend
Elke ademhaling voelt gebruikt
De lucht valt langzaam
In tinten blauw

En ik weet niet of ik ren
Of gewoon stilsta
De stroom kent mijn geheim
Maar zal het nooit vertellen

Ik drijf, drijf
Door een wilde oceaan
Blauw wordt donker
Elke keer als ik het probeer

Ik kruip, kruip
Maar het geluid is weg
De rivier blijft roepen
Me alleen

Er is een licht aan de horizon
Maar het vervaagt als ik kijk
Al deze woorden die ik nooit zei
Zijn zwaar in de lucht

Mijn handen zijn koud en trillen
Van het te lang vasthouden
Ik bouwde een thuis in de echo
Van een halfbekend lied

Als ik de oever loslaat
Zal ik dan eindelijk ademhalen
Of zal het donkere water
Een spook van me maken?

Ik drijf, drijf
Door een wilde oceaan
Blauw wordt donker
Elke keer als ik het probeer

Ik kruip, kruip
Maar het geluid is weg
De rivier blijft roepen
Me alleen

Ik drijf, drijf
Ik drijf, drijf

Donker water, wees niet zacht
Ik ben al gebroken
Als ik in de stilte zink
Laat het dan zijn waar ik begin

Ik val, val
Geen weg terug vanavond
De oceaan, hij ademt
In blauw en wit

Ik val, val
Maar het voelt als thuis
De rivier, die blijft roepen
Me alleen

(Ik val, val)
Ik ben de rivier
(Ik drijf, drijf)
Ik ben weg
(Ik val, val)
In de getijden, de oceaan die ik verdien