Inverno Dei Fiori
A volte il silenzio brucia come una ferita
Il cuore perde un colpo, non respira sotto il peso della vita
Altre volte la tua voce è come un fiume in piena
E si fa largo nel mio mare come fa una vela
Ti nascondi nei miei occhi
Ma ti lascio andare via quando piango
Ogni volta tu ritorni come l’aria nei polmoni e ti canto
E so quanto fa bene
È da tanto che non mi succede nient’altro
Che avere la paura di perderti da un momento all’altro
Ma nell’ipotesi e nel dubbio di aver disimparato tutto
E nell’ipotesi e nel dubbio che io mi sia perso
Che abbia lasciato distrattamente indietro un pezzo
Tu insegnami come si fa ad imparare la felicità
Per dimostrarti che se fossimo dei suoni, sarebbero canzoni
E se fossimo stagioni, verrebbe l’inverno
L’inverno dei fiori
Insegnami come si fa
A non aspettarsi niente a parte quello che si ha
A bastarsi sempre
Uscire quando piove e poi entrare dentro un cinema
Anche se siamo solo noi, anche se il film è già a metà
Ma nell’ipotesi e nel dubbio di aver disintegrato tutto
E nell’ipotesi e nel dubbio che io mi sia perso
Fioriamo adesso, prima del tempo
Anche se è inverno
Tu insegnami come si fa ad imparare la felicità
Per dimostrarti che se fossimo dei suoni, sarebbero canzoni
E se fossimo stagioni, verrebbe l’inverno
L’inverno dei fiori
Tu insegnami come si fa ad imparare la felicità
Per dimostrarti che se fossimo dei suoni, sarebbero canzoni
E se fossimo stagioni, verrebbe l’inverno
L’inverno dei fiori
Winter van de Bloemen
Soms brandt de stilte als een wond
Het hart slaat een slag over, ademt niet onder het gewicht van het leven
Andere keren is jouw stem als een woeste rivier
En baant zich een weg in mijn zee zoals een zeil doet
Je verstopt je in mijn ogen
Maar ik laat je gaan als ik huil
Elke keer kom je terug als de lucht in mijn longen en ik zing je
En ik weet hoe goed het doet
Het is al een tijd geleden dat er iets anders gebeurde
Dan de angst om je op elk moment te verliezen
Maar in de veronderstelling en de twijfel dat ik alles ben vergeten
En in de veronderstelling en de twijfel dat ik mezelf ben kwijtgeraakt
Dat ik onoplettend een stuk heb achtergelaten
Leer me hoe ik geluk kan leren
Om je te laten zien dat als we geluiden waren, het liedjes zouden zijn
En als we seizoenen waren, zou de winter komen
De winter van de bloemen
Leer me hoe het moet
Om niets te verwachten behalve wat je hebt
Altijd genoeg hebben
Buiten gaan als het regent en dan een bioscoop binnenlopen
Ook al zijn we maar met z'n tweeën, ook al is de film al halverwege
Maar in de veronderstelling en de twijfel dat ik alles heb vernietigd
En in de veronderstelling en de twijfel dat ik mezelf ben kwijtgeraakt
Laten we nu bloeien, voor de tijd
Ook al is het winter
Leer me hoe ik geluk kan leren
Om je te laten zien dat als we geluiden waren, het liedjes zouden zijn
En als we seizoenen waren, zou de winter komen
De winter van de bloemen
Leer me hoe ik geluk kan leren
Om je te laten zien dat als we geluiden waren, het liedjes zouden zijn
En als we seizoenen waren, zou de winter komen
De winter van de bloemen