Broos Liefdeslied
'k Heb een spinneweb geweven
Van illusies om je heen
Aan een draad van dromen hang je
Veilig ver van iedereen
In m'n witte handpalm woon je
In een eenzaam luchtkasteel
Waar je naar de lente luistert
Die ik op m'n vedel speel
'k Draag je naar een donkere toren
Waar een wijze koning woont
Met z'n hofnar die je 't lijden
Van een mensenleven toont
En een minnestreel weeft woorden
Tot een droevig wreed verhaal
Van een veel te broze liefde
In een tijd van steen en staal
En ik voel nu hoe jij stil wordt
Bij de klanken van z'n lied
Jij begrijpt dat het verhaalt
Van wat ons tweeën is geschiedt
Mag ik vragen niet te zoeken
Wie van ons de schuld kan zijn
Van het pijnlijk schipbreuk lijden
Laat de tijd m'n rechter zijn
Canción de Amor de Brujos
He tejido una telaraña
De ilusiones a tu alrededor
En un hilo de sueños cuelgas
Seguro lejos de todos
En mi palma blanca vives
En un solitario castillo de aire
Donde escuchas la primavera
Que toco en mi violín
Te llevo a una oscura torre
Donde vive un rey sabio
Con su bufón que te muestra
El sufrimiento de una vida humana
Y un trovador teje palabras
En una triste y cruel historia
De un amor demasiado frágil
En un tiempo de piedra y acero
Y ahora siento cómo te quedas callado
Al sonido de su canción
Entiendes que narra
Lo que nos ha sucedido a los dos
¿Puedo pedirte que no busques
Quién de los dos puede tener la culpa
De sufrir un naufragio doloroso
Deja que el tiempo sea mi juez