Klaaglied
De buren spreken schande,
ze roepen God en wet.
Hun blikken schieten kogels,
doorzeven zelfs ons bed.
Mijn liefste uit geen klachten,
ze knipoogt en ze lacht.
Klein Jantje gooit met steentjes,
schrijft woordjes op de muur.
De tuin ligt weer vol vuilnis,
de bel scheld om het uur.
Mijn liefste uit geen klachten,
ze knipoogt en ze lacht.
De dakgoot lekt al maanden,
de post wordt net besteld.
De honden worden wakker,
onze dagen zijn geteld.
Mijn liefste uit geen klachten,
ze knipoogt en ze lacht.
Her schuurtje staat in vlammen,
de dronkaard grinnikt zacht.
't Gefluister wordt steeds luider,
versplintert luid de nacht.
Mijn liefste sluit het venster,
ze kust me en ze lacht.
Lamento
Los vecinos hablan mal,
invocan a Dios y a la ley.
Sus miradas disparan balas,
incluso perforan nuestra cama.
Mi amada no se queja,
me guiña el ojo y sonríe.
Pequeño Juanito arroja piedras,
escribe palabras en la pared.
El jardín vuelve a estar lleno de basura,
el timbre suena cada hora.
Mi amada no se queja,
me guiña el ojo y sonríe.
El canalón gotea desde hace meses,
la correspondencia apenas llega.
Los perros se despiertan,
nuestros días están contados.
Mi amada no se queja,
me guiña el ojo y sonríe.
El cobertizo arde en llamas,
el borracho ríe suavemente.
Los susurros se vuelven más fuertes,
rompen la noche con estruendo.
Mi amada cierra la ventana,
me besa y sonríe.