La Rose Noire
1950, Kerstmis en koud, Place de Brouckère vol
klatergoud
Brussel vol kitch, maar nog niet verkracht
Door domme winzucht en dollarmacht
Brussel en Biedermeier station, nog zonder buildings
van gietbeton
Flarden van blues, van vier in de maat
La rose noire, Korte Beenhouwersstraat
La rose noire, la rose noire
Het Vlaams was er Frans, maar de blues was er waar
De jazz was er oud en het bier was er zwaar
La rose noire, la rose noire
1950, Kerstmis en nacht, de Anspachlaan onder
glitterpracht
Brussel vol sneeuw en nog niet ontzield door één of
andere Manhattanfield
Brussel en fin de siècle bordeel, Brussel een stukje
fedo-toneel
Eilandje in die burgermanszee, de zwarte roos, petite
Rue de Boucher
La rose noire, la rose noire
De banjo ontstemd en de bass drum te zwaar
Maar bij de sopraansax kwam menig vrouw klaar
La rose noire, la rose noire
La rose noire, la rose noire
Het Vlaams was er Frans, maar de blues was er waar
De jazz was er oud en het bier was er zwaar
La rose noire, la rose noire
1950, Kerstmis en koud, Place de Brouckère vol
klatergoud
Brussel vol kitch, maar nog niet verkracht
Door domme winzucht en dollarmacht
Brussel en Biedermeier station, nog zonder buildings
van gietbeton
Flarden van blues, van vier in de maat
La rose noire, Korte Beenhouwersstraat
La rose noire, la rose noire
De banjo ontstemd en de bass drum te zwaar
Maar bij de sopraansax kwam menig vrouw klaar
La rose noire, la rose noire
Die schwarze Rose
1950, Weihnachten und kalt, der Place de Brouckère voll
Glitzergold
Brüssel voll Kitsch, aber noch nicht entweiht
Durch dumme Gier und Dollar-Macht
Brüssel und Biedermeier-Station, noch ohne Gebäude
Aus Stahlbeton
Fetzen von Blues, im Takt von vier
Die schwarze Rose, Korte Beenhouwersstraat
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
Das Flämische war Französisch, aber der Blues war echt
Der Jazz war alt und das Bier war schwer
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
1950, Weihnachten und Nacht, die Anspachstraße unter
Glitzerpracht
Brüssel voll Schnee und noch nicht entseelt durch ein
Manhattanfeld
Brüssel und fin de siècle Bordell, Brüssel ein Stück
Fedo-Theater
Inselchen in diesem Bürgermeer, die schwarze Rose, petite
Rue de Boucher
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
Die Banjo verstimmt und die Bassdrum zu schwer
Doch bei der Sopran-Saxophon kam so manche Frau zum Höhepunkt
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
Das Flämische war Französisch, aber der Blues war echt
Der Jazz war alt und das Bier war schwer
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
1950, Weihnachten und kalt, der Place de Brouckère voll
Glitzergold
Brüssel voll Kitsch, aber noch nicht entweiht
Durch dumme Gier und Dollar-Macht
Brüssel und Biedermeier-Station, noch ohne Gebäude
Aus Stahlbeton
Fetzen von Blues, im Takt von vier
Die schwarze Rose, Korte Beenhouwersstraat
Die schwarze Rose, die schwarze Rose
Die Banjo verstimmt und die Bassdrum zu schwer
Doch bei der Sopran-Saxophon kam so manche Frau zum Höhepunkt
Die schwarze Rose, die schwarze Rose