Twee Lieve Vriendelijke Mensen
Twee lieve, vriendelijke mensen
in een lieve vriendelijke flat,
kregen alles wat zij konden wensen.
Wat is er lieveling, wat heb je, schat?
Er is dat je ogen een meer kunnen tonen.
Er is dat je woorden een lied kunnen zijn,
en dat je gezicht in mijn handen kan wonen,
en dat onze wereld een sprookje kan zijn.
Hoe lang wel mijn liefje, hoe, lang nog mijn schat?
Hoe lang en hoe dikwijls herhaalden we dat?
Twee lieve, vriendelijke mensen
in een lieve vriendelijke flat,
kregen alles wat zij konden wensen.
Wat is er lieveling, wat heb je, schat?
Er is dat w' elkaar soms alleen kunnen gissen,
toch was er een tijd om heel zeker te zijn.
Ze schijnen te eng om elkaar nog te missen
en dan weer te ruim om met tweeën te zijn.
Denk ik aan het leven, ik denk aan de dood.
Dan krimpen ze even en voelen zich groot.
Twee lieve, vriendelijke mensen
in een lieve vriendelijke flat,
kregen alles wat zij konden wensen.
Wat is er lieveling, wat heb je, schat?
Ze zijn elk om beurten een beetje gaan leven
in andere armen om vrijer te zijn.
Ze zijn elk om beurten een beetje gaan sterven
in andere armen om samen te zijn.
Ik maak me soms zorgen, soms heb ik verdriet.
Dan voelen we samen, maar merken het niet.
Twee lieve, vriendelijke mensen
in een lieve vriendelijke flat,
kregen alles wat zij konden wensen.
Wat is er lieveling, wat heb je, schat?
Misschien nog te jong om al rustig te leven,
misschien al te oud om onrustig te zijn,
en nu eens te vlug om elkaar te beleven,
en dan weer te traag om verliefden te zijn.
Ik hou van je handen, ik hou van je mond;
ze dommelen in want hun wereld is rond.
Twee lieve, vriendelijke mensen
in een lieve vriendelijke flat,
kregen alles wat zij konden wensen.
Wat is er lieveling, wat heb je, schat?
Dos Amables Personas
Dos amables personas
en un amable departamento,
tenían todo lo que podían desear.
¿Qué pasa cariño, qué tienes, amor?
Está en que tus ojos pueden mostrar más.
Está en que tus palabras pueden ser una canción,
y que tu rostro puede habitar en mis manos,
y que nuestro mundo puede ser un cuento de hadas.
¿Por cuánto tiempo, mi amor, por cuánto tiempo, mi tesoro?
¿Por cuánto tiempo y cuántas veces repetimos eso?
Dos amables personas
en un amable departamento,
tenían todo lo que podían desear.
¿Qué pasa cariño, qué tienes, amor?
Está en que a veces solo podemos adivinarnos,
pero hubo un tiempo en que estábamos seguros.
Parecen demasiado estrechos para extrañarse,
y luego demasiado amplios para estar juntos.
Cuando pienso en la vida, pienso en la muerte.
Luego se encogen un poco y se sienten grandes.
Dos amables personas
en un amable departamento,
tenían todo lo que podían desear.
¿Qué pasa cariño, qué tienes, amor?
Cada uno ha empezado a vivir un poco
en otros brazos para ser más libres.
Cada uno ha empezado a morir un poco
en otros brazos para estar juntos.
A veces me preocupo, a veces estoy triste.
Sentimos juntos, pero no lo notamos.
Dos amables personas
en un amable departamento,
tenían todo lo que podían desear.
¿Qué pasa cariño, qué tienes, amor?
Quizás demasiado jóvenes para vivir tranquilos,
tal vez demasiado viejos para estar inquietos,
y a veces demasiado rápido para experimentarnos,
y luego demasiado lento para ser amantes.
Amo tus manos, amo tu boca;
se adormecen porque su mundo es redondo.
Dos amables personas
en un amable departamento,
tenían todo lo que podían desear.
¿Qué pasa cariño, qué tienes, amor?