Voor David
Je kijkt naar gezichten
rondom je, mijn zoon,
zie, ze lachen zo vriendelijk, die mensen
zie, ze rennen voor jouw kleinste wensen
zie, de mensen zijn edel, zijn schoon
We weten, de glimlach die je uiterlijk vindt
Groeit dikwijls tot grijnslach naar binnen
Ze lachen zolang z'er bij winnen
Maar je houdt ze in nood niet te vriend.
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
Je grijpt om je heen
Alles lijkt nog zo wijd
Veel te groot voor een kind van je jaren
Veel te vreemd om verbeelding te sparen
Een paleis voor een kroonprins bereid
We weten, de woning die het lot voor je koos
Zit akelig krap in zijn muren
Geklemd tussen storend veel buren
Mee verloren in één blokkendoos
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
We noemden je David naar de bijbelse held
Veel te zwak om een kamp te beginnen
Veel te klein om een reus 't overwinnen
Maar die Goliath toch heeft geveld
We weten, de reus is nu slimmer dan toen
Zijn netten staan heimelijk gespannen
En schreeuw je, stuurt hij pakkemannen
Daarop scheld je, hém kan je niets doen.
Nee, dat weet je nog niet
Want je lacht als je ziet
Hoe je ouders hun lachen verleren
Nee, we laten je wel
Bij je onschuld, je spel
Veel te veel zal je veel te vlug leren
Para David
Estás mirando rostros
a tu alrededor, hijo mío,
mira, sonríen tan amablemente, esas personas
mira, corren por tus más pequeños deseos
mira, las personas son nobles, son hermosas
Sabemos, la sonrisa que encuentras en sus rostros
A menudo se convierte en una mueca hacia adentro
Ríen mientras ganan algo
Pero no los mantendrás como amigos en tiempos de necesidad.
No, aún no lo sabes
Porque sonríes cuando ves
Cómo tus padres pierden su risa
No, te dejaremos
En tu inocencia, tu juego
Aprenderás demasiado rápido demasiado pronto
Agarras a tu alrededor
Todo parece tan vasto
Demasiado grande para un niño de tus años
Demasiado extraño para ahorrar imaginación
Un palacio preparado para un príncipe heredero
Sabemos, la casa que el destino eligió para ti
Está terriblemente apretada en sus paredes
Apretada entre muchos vecinos molestos
Perdida en un solo bloque de construcción
No, aún no lo sabes
Porque sonríes cuando ves
Cómo tus padres pierden su risa
No, te dejaremos
En tu inocencia, tu juego
Aprenderás demasiado rápido demasiado pronto
Te llamamos David en honor al héroe bíblico
Demasiado débil para comenzar un campamento
Demasiado pequeño para vencer a un gigante
Pero derrotaste a ese Goliat
Sabemos, el gigante ahora es más astuto que antes
Sus redes están secretamente preparadas
Y si gritas, envía a los hombres de negro
Les gritas, no puedes hacerle nada a él.
No, aún no lo sabes
Porque sonríes cuando ves
Cómo tus padres pierden su risa
No, te dejaremos
En tu inocencia, tu juego
Aprenderás demasiado rápido demasiado pronto