Als de Borden Zijn Gebroken
Als de borden zijn gebroken
En de ruzies over zijn,
En de ogen zijn ontstoken
Van de tranen en 't venijn,
Zal de vogel voor de ramen
Tierelieren in de zon.
Zullen wij ons weer eens schamen
En niet weten wie het won.
Ja, liefde is groot
En wel sterk als de dood.
Houdt muizen en mensen bijeen
Zegt de wijze profeet
Die zijn sprinkhanen eet
In de vlakte heel alleen, heel alleen.
Als de deur is dichtgeslagen
En de stilte is verzuurd.
Als het zwijgen hele dagen
Heeft geduurd en heeft geduurd.
Zullen nevens voor de ramen
Drijven op een donderdag.
Zullen wij ons weer eens schamen
Bij de ham en hagelslag.
Ja, liefde is groot
En wel sterk als de dood.
Houdt krabben en kreeften bijeen
Zegt de kluizenaar zacht
Die zoveel heeft gedacht
In zijn bed, heel alleen, heel alleen.
Als de woorden zijn bevroren,
Argumenten zijn weerlegd.
En in onze dove oren
Alles tien maal is gezegd,
Zal de boom voor onze ramen
Weer verlegen ritselen gaan.
Zullen wij ons weer eens schamen
Met ons beste harnas aan.
Ja, liefde is groot
En wel sterk als de dood.
Houdt dieven en dwazen bijeen
Zegt de moordenaar woest
Op zijn brits die verroest
In zijn cel, heel alleen, heel alleen.
Als de blikken die ons doden
In het onweer zijn vergaan,
En de haat heeft weer zijn loden
Zware schoenben uitgedaan,
Zal het kind voor onze ramen
Spelen met zijn rode bal.
Zullen wij ons weer eens schamen
Net als na de zondeval.
Ja, liefde is groot
En wel sterk als de dood.
Houdt ons misschien wel bijeen
Zegt verwonderd de wind;
Kust het haar van ons kind
En waait verder, heel alleen, heel alleen.
Cuando los platos están rotos
Cuando los platos están rotos
Y las peleas han terminado,
Y los ojos están irritados
Por las lágrimas y el veneno,
El pájaro cantará frente a las ventanas
Alegremente bajo el sol.
¿Nos avergonzaremos de nuevo?
Y no sabremos quién ganó.
Sí, el amor es grande
Y tan fuerte como la muerte.
Mantiene unidos a ratones y personas
Dice el sabio profeta
Que come langostas
En la llanura, muy solo, muy solo.
Cuando la puerta se cierra de golpe
Y el silencio se vuelve amargo.
Cuando el silencio dura días
Y días y días.
Vecinos pasarán frente a las ventanas
Flotando en un jueves.
¿Nos avergonzaremos de nuevo?
Con jamón y pan tostado.
Sí, el amor es grande
Y tan fuerte como la muerte.
Mantiene unidos a cangrejos y langostas
Dice el ermitaño suavemente
Que ha pensado mucho
En su cama, muy solo, muy solo.
Cuando las palabras se han congelado,
Los argumentos han sido refutados.
Y en nuestros oídos sordos
Todo se ha dicho diez veces,
El árbol frente a nuestras ventanas
Comenzará a susurrar tímidamente de nuevo.
¿Nos avergonzaremos de nuevo?
Con nuestra mejor armadura puesta.
Sí, el amor es grande
Y tan fuerte como la muerte.
Mantiene unidos a ladrones y necios
Dice el asesino furioso
En su cama oxidada
En su celda, muy solo, muy solo.
Cuando las miradas que nos matan
Se han desvanecido en la tormenta,
Y el odio ha quitado
Sus pesadas botas de plomo,
El niño jugará frente a nuestras ventanas
Con su pelota roja.
¿Nos avergonzaremos de nuevo?
Como después del pecado original.
Sí, el amor es grande
Y tan fuerte como la muerte.
Quizás nos mantenga unidos
Dice asombrado el viento;
Besa el cabello de nuestro hijo
Y sigue soplando, muy solo, muy solo.