De Muur
Langzaam heb jij rond jezelf
In stil verweer een muur gebouwd
Haast onwrikbaar, steen voor steen
Omdat jij niemand meer vertrouwt
Telkens als jij werd gekwetst
Kwam er weer een laag beton
Maakte jij je muur nog hoger
Tot je niet meer verder kon
Kom, breek stap voor stap die omheining af
Veel te lang heeft jouw muur daar gestaan
Kom, wees even stil
Ik zal je helpen, als jij wil
Maar breek eindelijk die muur nu weer af
Hou vaak werd jou in het verleden
Steeds de hemel weer beloofd
Hoe vaak heb jij, onervaren
Al die woorden weer geloofd
Welke prijs moest jij betalen
Voor alweer een nieuw gevecht
Onbewust werd daar de basis
Voor de eerste steen gelegd
Waarom koos jij uit de wegen
Die van het minste zelfverweer
Waarom ging jij, als je pijn had
Af en toe niet flink tekeer
Nee, jij metselde maar verder
Aan je muur van zelfbehoud
En die muur werd alsmaar hoger
Steen, beton, het werd zo koud
Hoe lang kan een mens verdragen
Zo'n gedwongen eenzaamheid
Want er is geen plaats voor warmte
Achter muren, vol van spijt
Kom, laat mij je nu eens helpen
Vecht opnieuw voor je geluk
En dan slaan we met ons beiden
Steen voor steen die muur weer stuk
Del Muro
Poco a poco has construido
A tu alrededor un muro en silencio
Casi inquebrantable, piedra por piedra
Porque ya no confías en nadie
Cada vez que te lastimaban
Se añadía una capa de concreto
Haciendo tu muro más alto
Hasta que ya no pudiste seguir
Ven, rompe poco a poco esa barrera
Demasiado tiempo ha estado tu muro allí parado
Ven, quédate quieto un momento
Te ayudaré, si quieres
Pero finalmente derriba ese muro de una vez
Cuántas veces en el pasado
Te prometieron el cielo una y otra vez
Cuántas veces, sin experiencia
Creíste de nuevo esas palabras
¿Qué precio tuviste que pagar
Por otra nueva batalla?
Inconscientemente se sentó la base
Para la primera piedra
¿Por qué elegiste los caminos
Que implicaban menos defensa propia?
¿Por qué, cuando tenías dolor
No te rebelabas de vez en cuando?
No, seguías construyendo
Tu muro de autopreservación
Y ese muro se hacía cada vez más alto
Piedra, concreto, se volvía tan frío
¿Cuánto tiempo puede soportar una persona
Una soledad impuesta así?
Porque no hay lugar para el calor
Detrás de muros llenos de arrepentimiento
Ven, déjame ayudarte ahora
Lucha de nuevo por tu felicidad
Y juntos derribaremos
Piedra por piedra ese muro otra vez