Groot Nederlandse Ballade
Als ik het zie, die eindeloze lintbebouwing
Van Spa tot Hasselt en van Tienen tot aan Gent
En als ik voel hoe in kleinsteedse denkvernauwing
De Vlaming altijd door zijn eigen straatje rent
Als ik per auto over de kasseien martel
Met om de duizend meter een gekneusde band
Dan denk ik: Vlaanderen mag dan lustig zijn en dartel
Maar Lieve Heer geef mij het nette Nederland
Als ik ze zie, die eindeloze blokkendozen
Van Weesp tot Arnhem, van Terneuzen tot Terlet
En als ik merk hoe uitgekauwd en uitgeplozen
De Nederlander altijd op zijn buurman let
Als ik ze zie, die tuintjes zonder avonturen
Gras zonder onkruid en liguster langs de rand
Dan denk ik: Nederland mag schoon zijn voor de buren
Maar Lieve Heer geef mij het dolle Vlaanderenland
Als ik de Vlaming vol van bier naar huis zie keren
De gang te wankel en de tong wat al te luid
Als ik hem bitter humorloos zie opmarcheren
Achter de klauwaard met te militair geluid
Als ik ze hoor, de Vlaamse grappen al te drollig
Vaak langs, vaak op, en heel vaak ook voorbij de rand
Dan denk ik: Vlaanderen mag dan driftig zijn en lollig
Maar Lieve Heer geef mij het kalme Nederland
Als ik ze zie, de Nederlanders in hun kerken
Hervormd, gereformeerd, nazaten van Calvijn
Met hun gezichten stijf als witgekalkte zerken
En met hun zekerheden uitgemalen fijn
Als ik ze galmende hun waarheid hoor verkonden
Nooit uit de nette plooi en nimmer uit de band
Dan denk ik: Nederland mag vrij zijn van de zonde
Maar Lieve Heer geef mij het zondig Vlaanderland
Oh Lieve God geef ons een kilo Vlaamse blijheid
Een kilo trouw en plichtsbesef uit Nederland
Dan mengen wij dat zelf in onze eigen vrijheid
Tot vriendschap zonder oog om oog en tand om tand
Gran Balada Neerlandesa
Cuando veo esa interminable urbanización en hilera
De Spa a Hasselt y de Tienen a Gante
Y siento cómo en un pensamiento provinciano
El flamenco siempre corre por su propio camino
Cuando en auto atravieso los adoquines
Con un neumático magullado cada mil metros
Entonces pienso: Flandes puede ser alegre y juguetón
Pero Señor, dame la ordenada Holanda
Cuando los veo, esos interminables bloques de concreto
De Weesp a Arnhem, de Terneuzen a Terlet
Y noto lo trillado y escudriñado
Que el neerlandés siempre está pendiente de su vecino
Cuando veo esos jardines sin aventuras
Césped sin maleza y ligustros a lo largo del borde
Entonces pienso: Holanda puede ser bonita para los vecinos
Pero Señor, dame la loca tierra flamenca
Cuando veo al flamenco regresar a casa lleno de cerveza
Con paso tambaleante y la lengua demasiado alta
Cuando lo veo marchar amargamente sin humor
Detrás del estandarte con un sonido demasiado militar
Cuando escucho los chistes flamencos demasiado tontos
A menudo al borde, a menudo encima, y muy a menudo más allá del límite
Entonces pienso: Flandes puede ser enérgico y divertido
Pero Señor, dame la tranquila Holanda
Cuando los veo, a los neerlandeses en sus iglesias
Reformados, calvinistas, descendientes de Calvino
Con sus rostros rígidos como lápidas encaladas
Y con sus certezas molidas finamente
Cuando los escucho proclamar su verdad con eco
Nunca fuera de la línea correcta y nunca fuera de control
Entonces pienso: Holanda puede estar libre del pecado
Pero Señor, dame la pecaminosa Flandes
Oh Dulce Dios, danos un kilo de alegría flamenca
Un kilo de lealtad y sentido del deber de Holanda
Entonces mezclaremos eso en nuestra propia libertad
Hasta la amistad sin ojo por ojo y diente por diente