De Soldaat
Een soldaat van napoleon de grote
Was het leger grondig beu.
Hij had gestreden, gevochten en geschoten,
Il voulait bien être à deux
En op een morgen was hij niet op het appel
En de sergeant riep razend kwaad: Mille tonnerre
Maar alle andere soldaten wisten 't wel,
Ze zegden droevig: "hij is naar zijn pauvre mère"
Leipzich, moskou, petrograd, zijn heel mooie namen,
Maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen,
Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,
En het standbeeld van een schrijver,
En het meisje van m'n hart.
Links, rechts, één, twee, leve de sergeant
En ze wuifde met haar hand
Een soldaat van napoleon de grote
Lag te slapen in het gras.
Hij had nog net een liedeke gefloten
Waarvan 't de tekst vergeten was.
En hij droomde dat hij stierf voor 't vaderland,
En hij kreeg postuum wel honderd dekoraties,
En ieder jaar werd er voor hem een vlam gebrand,
En zijn oude moeder leefde praktisch gratis.
Leipzich, moskou, petrograd, zijn heel mooie namen,
Maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen,
Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,
En het standbeeld van een schrijver,
En het meisje van m'n hart.
Links, rechts, één, twee, leve de sergeant
En ze wuifde met haar hand
Een soldaat van napoleon de grote
Die ontwaakte van de kou.
In de buurt werd er plotseling geschoten,
Hij zei een akte van berouw.
En hij strikte uit gewoonte aan zijn das
Maar toen floot er iets en alle vogels zwegen,
En er was een heel klein gaatje in zijn jas
En een klokje klepte ergens tien voor negen.
Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,
En het standbeeld van een schrijver,
En het meisje van z'n hart.
Links, rechts, één, twee, leve de sergeant
Ze had nog steeds geen ring aan de hand.
El Soldado
Un soldado de Napoleón el grande
Estaba harto del ejército.
Había luchado, peleado y disparado,
Quería estar bien acompañado.
Y en una mañana no se presentó al llamado,
Y el sargento gritó furioso: ¡Maldición!
Pero todos los otros soldados lo sabían bien,
Dijeron tristemente: 'se fue con su pobre madre'
Leipzig, Moscú, Petrogrado, son nombres muy bonitos,
Pero conozco una pequeña ciudad donde nunca estuvimos,
Siete patos en el estanque, siete bancos en la plaza,
Y la estatua de un escritor,
Y la chica de mi corazón.
Izquierda, derecha, uno, dos, viva el sargento
Y ella saludaba con la mano.
Un soldado de Napoleón el grande
Estaba durmiendo en el pasto.
Apenas había silbado una canción
De la cual había olvidado la letra.
Y soñaba que moría por la patria,
Y recibía póstumamente cien decoraciones,
Y cada año encendían una llama por él,
Y su anciana madre vivía prácticamente gratis.
Leipzig, Moscú, Petrogrado, son nombres muy bonitos,
Pero conozco una pequeña ciudad donde nunca estuvimos,
Siete patos en el estanque, siete bancos en la plaza,
Y la estatua de un escritor,
Y la chica de mi corazón.
Izquierda, derecha, uno, dos, viva el sargento
Y ella saludaba con la mano.
Un soldado de Napoleón el grande
Despertó por el frío.
De repente se escucharon disparos en la cercanía,
Dijo una acta de arrepentimiento.
Y por costumbre se ajustó la corbata,
Pero entonces algo silbó y todos los pájaros callaron,
Y había un pequeño agujero en su chaqueta,
Y una campana sonó en algún lugar indicando las diez menos nueve.
Siete patos en el estanque, siete bancos en la plaza,
Y la estatua de un escritor,
Y la chica de su corazón.
Izquierda, derecha, uno, dos, viva el sargento
Ella aún no tenía un anillo en la mano.