Grown-up's Paradise
Do you recall?
We couldn't wait to become adults
We dreamed
We grew
And now we are stuck
In a grown-up's hellish paradise
I'm down on my knees, carrying our sins
In order to be heard
In order to be heard
Must I deliver loud and clear in sound waves of violence?
Plastic mini trucks, dollies
We were so easily satisfied and happy
Even if I break your favorite teddy bear
A "sorry" could fix everything
When did it change? When did we forgеt?
Why is it now so hard to forgive?
Do we advance, nеver stopping our steps
Because we are scared to look back on what we did?
Do you recall?
Back when a smile was more than enough
To make us friends
Do you recall?
We couldn't wait to become adults
We dreamed
We grew
And now we are stuck
In a grown-up’s hellish paradise
I'm down on my knees, carrying our sins
Pretending you're still here
Pretending you're still here
As my confidence disappeared, I clung onto your silence
Even if tricycles become battleships, finger guns become real
We are still lost
Where's our tomorrow?
Where does our future go?
Does our hope have to be sown upon somebody's sorrow?
Truth is, I know as long as we live
Our ideals dye rivers scarlet
Firing shots in the name of justice
Declaring love we can only reminisce
As cruelty becomes heroic
I'm on your ark
Answer me, my sinking ship
Where's our tomorrow?
Where does our future go?
Does our hope have to be sown upon somebody's sorrow?
Paradijs voor Volwassenen
Herinner je je nog?
We konden niet wachten om volwassen te worden
We droomden
We groeiden
En nu zitten we vast
In een hels paradijs voor volwassenen
Ik kniel op de grond, met onze zonden
Om gehoord te worden
Om gehoord te worden
Moet ik luid en duidelijk schreeuwen in geluidsgolven van geweld?
Plastic mini vrachtwagens, poppen
We waren zo gemakkelijk tevreden en gelukkig
Zelfs als ik je favoriete teddybeer kapot maak
Een "sorry" kon alles weer goedmaken
Wanneer veranderde het? Wanneer vergaten we?
Waarom is het nu zo moeilijk om te vergeven?
Gaan we vooruit, zonder onze stappen te stoppen
Omdat we bang zijn om terug te kijken op wat we deden?
Herinner je je nog?
Toen een glimlach meer dan genoeg was
Om vrienden te worden
Herinner je je nog?
We konden niet wachten om volwassen te worden
We droomden
We groeiden
En nu zitten we vast
In een hels paradijs voor volwassenen
Ik kniel op de grond, met onze zonden
Doend of je nog steeds hier bent
Doend of je nog steeds hier bent
Terwijl mijn zelfvertrouwen verdween, klampte ik me vast aan je stilte
Zelfs als driewielers slagschepen worden, en vingerpistolen echt worden
Zijn we nog steeds verloren
Waar is onze morgen?
Waar gaat onze toekomst heen?
Moet onze hoop gezaaid worden op iemands verdriet?
De waarheid is, ik weet dat zolang we leven
Onze idealen de rivieren scharlakenrood kleuren
Schoten afvuren in de naam van gerechtigheid
Liefde verklaren waar we alleen maar op kunnen terugkijken
Terwijl wreedheid heroïsch wordt
Ik ben op jouw ark
Beantwoord me, mijn zinkend schip
Waar is onze morgen?
Waar gaat onze toekomst heen?
Moet onze hoop gezaaid worden op iemands verdriet?