A Arca do Amor
Rolou a lágrima que transbordou da alma
E a alegria inundou o mundo
Da arca calma que abraçou a vida
Nasceu ali aquele amor profundo
Já tão cansado de malhar vazio
Senti a força me brotar no peito
Que foi brutal o ressonar medonho
Daquela bruma que se abriu no leito
Os passarinhos então cantaram soltos
Por sobre os morros alegres e faceiros
E a juventude se espalhou tão loura
Tingindo a vida de um amor primeiro
As nuvens lindas como ondas de fogo
Se uniram ao longe nos ditando notas
E as harmonias se agruparam doces
Endireitaram nossas rimas tortas
Nos presenteamos com poemas lindos
E o pôr do Sol então ali nasceu
E a nossa arca poetou a vida
Do colorido que o amor nos deu!
El Arca del Amor
Una lágrima rodó que desbordó del alma
Y la alegría inundó el mundo
Del arca tranquila que abrazó la vida
Nació allí ese amor profundo
Tan cansado ya de golpear en vano
Sentí la fuerza brotar en el pecho
Qué brutal fue el ronquido espantoso
De esa neblina que se abrió en el lecho
Los pajaritos entonces cantaron libres
Sobre las colinas alegres y juguetones
Y la juventud se esparció tan rubia
Tiñendo la vida de un amor primero
Las nubes hermosas como olas de fuego
Se unieron a lo lejos dictándonos notas
Y las armonías se agruparon dulces
Enderezaron nuestras rimas torcidas
Nos obsequiamos con poemas hermosos
Y el atardecer entonces allí nació
Y nuestra arca poetizó la vida
Del colorido que el amor nos dio!
Escrita por: QUINTIAN / milton sica