La Pioggia di Marzo
È ma, è forse, è quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
Conchiglie di vetro, è la luna e il falò
Il sonno, la morte, è credere o no
Margherita di campo, la riva lontana
Artù, Babau e la fata Morgana
È folata di vento, onda dell'altalena
È un mistero profondo, una piccola pena
Tramontana dai monti, domenica sera
È il contro ed il pro, voglia di primavera
È la pioggia che scende, vigilia di fiera
È l'acqua di marzo e c'era o non c'era
È si, è no, è il mondo come era
Madamadorè, burrasca passeggera
È una rondine al nord, la cicogna, la gru
Un torrente, una fonte, una briciola in più
È il fondo del pozzo, la nave che parte
Un disco, il broncio, è stare in disparte
Spero, credo, racconta un racconto
La goccia che stilla, un incanto, un incontro
È l'ombra di un gesto, qualcosa che brilla
Mattino che è qui, la sveglia che trilla
È la legna e il fuoco, è il pane e la piada
Caraffa di vino, il via vai della strada
È un progetto di casa, lo scialle di lana
È un canto cantato, un'andana, una tana
È un passo che senti, che viene e che va
Il profilo dei monti col sole al di là
È la pioggia di marzo, è quello che è
La speranza di vita che porti con te
È ma, è sì, è quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
La rosa, lo jo-jo, ninna-o ninna-a
È un dolore, però tanto male non fa
La pioggia di marzo, è quello che è
La speranza di vita che porti con te
È ma, è forse, è quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
È un passo che senti, che viene e che va
È un grande orizzonte, è quel che sarà
La pioggia di marzo, è quello che è
La speranza di vita che porti con te
È ma, è sì, è quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
È ma, è forse, e quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
È ma, è forse, è quando tu voli
Rimbalzo dell'eco, è stare da soli
De Regen van Maart
Het is maar, het is misschien, het is wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
Glazen schelpen, het is de maan en het vuur
De slaap, de dood, is geloven of niet
Margriet van het veld, de verre oever
Arthur, de Boeman en de fee Morgana
Het is een windvlaag, een schommelgolf
Het is een diep mysterie, een kleine pijn
Noordenwind van de bergen, zondagavond
Het is de tegen- en de voor, verlangen naar de lente
Het is de regen die valt, de vooravond van de kermis
Het is het water van maart en was het er of niet
Het is ja, het is nee, het is de wereld zoals die was
Madamadorè, een voorbijgaande storm
Het is een zwaluw in het noorden, de ooievaar, de kraan
Een stroom, een bron, een kruimel meer
Het is de bodem van de put, het schip dat vertrekt
Een schijf, een chagrijn, het is aan de kant staan
Ik hoop, ik geloof, vertel een verhaal
De druppel die valt, een betovering, een ontmoeting
Het is de schaduw van een gebaar, iets dat schittert
Ochtend die hier is, de wekker die rinkelt
Het is het hout en het vuur, het is het brood en de piada
Karaf wijn, de drukte van de straat
Het is een huisproject, de wollen sjaal
Het is een gezongen lied, een gang, een hol
Het is een stap die je voelt, die komt en gaat
De contouren van de bergen met de zon daarachter
Het is de regen van maart, het is wat het is
De hoop op leven die je met je meedraagt
Het is maar, het is ja, het is wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
De roos, het jo-jo, ninna-o ninna-a
Het is een pijn, maar het doet niet zo veel zeer
De regen van maart, het is wat het is
De hoop op leven die je met je meedraagt
Het is maar, het is misschien, het is wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
Het is een stap die je voelt, die komt en gaat
Het is een grote horizon, het is wat zal zijn
De regen van maart, het is wat het is
De hoop op leven die je met je meedraagt
Het is maar, het is ja, het is wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
Het is maar, het is misschien, en wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
Het is maar, het is misschien, het is wanneer je vliegt
Echo's die weerkaatsen, het is alleen zijn
Escrita por: Giorgio Calabrese