Hwaa (Thai Version)
(Yeah!)
(Yeah!)
เช่นฤดูที่สายลมแสนเยือกเย็นพัดมา
chên rúdū tî sāi lōm sǎn yuè yuè yuè yēn pàt mā
หยุดเวลาให้นิ่งสนิทเรื่อยมา
yùdù wéi lá shî níng sūn sūn rêu yēn mā
ถึงความเหงาที่สายลมเย็นพัดมาทุกครา
têu kwām ngǎo tî sāi lōm yēn pàt mā tûk khrā
กลายเป็นความมืดมิดกลืนกินเรื่อยมา
klāi pen kwām mêud mít klǔn kin rêu yēn mā
(จงสิ้นพังทลาย)
(jong sín phang thalāi)
พอเสียทีกับฤดูกาลที่ยังไม่ผ่านพ้นไป
phǒ sǐa tīgàp rúdū gān tî yang mâi pàan phôn pai
(จงทําให้มลาย)
(jong tham hâi malaai)
ดังแผลเป็นที่ไม่อาจจะเยียวยารักษาให้จางหายได้
dang phlae pen tî mâi àt jà yǐaw yā raksǎa hâi jāng hǎi dai
วอนเปลวไฟจงลุกโชน จงทำลาย
wǒn plǎw fai jong lúk chon jong tham hâi
จงเผาล้างทุกหยาดน้ำตาให้ฉันได้ฟื้นขึ้นมา
jong phǎo lāng tûk yàt námtā hâi chǎn dāi fǔen khǔn mā
ให้ฉันได้ฟื้นอีกคราดังวสันต์ฤดูหวนคืน
hâi chǎn dāi fǔen ìk krādang wá sǎn rúdū hǔan khǔn
สายลมแผ่วพัดมาปกคลุมใจ
sāi lōm pàew pàt mā bpòk klum jai
ดังหิมะโถมใส่ไร้ซึ่งที่พักพิง
dang hìmá thǒm sài rai séung tî phák phing
เมื่ออรุณรุ่งฟ้าโปรดแผดเผาความหนาวละลายหายไป, ooh-ooh-ooh
mêua àrun rúng fá prôd pàd pèd pǎo kwām nǎo lálai hǎi pai, ooh-ooh-ooh
(จงลุกโชนขึ้นมา)
(jong lúk chon khǔn mā)
火 (เผาทำลาย เผาทำลาย)
huǒ (phǎo tham hâi, phǎo tham hâi)
花 (ตื่นซะเจ้าบุปผา)
huā (têun sá jāo bùbpà)
火 (เผาทำลาย เผาทำลาย)
huǒ (phǎo tham hâi, phǎo tham hâi)
花 (ตื่นชะเจ้าบุปผา)
huā (têun chá jāo bùbpà)
Hwaa (Thai-Version)
(Ja!)
Wie die Jahreszeit, in der der kalte Wind weht,
Hält die Zeit still, unberührt, immerzu.
Selbst die Einsamkeit, die der kalte Wind mit sich bringt,
Wird zur Dunkelheit, die uns unaufhörlich verschlingt.
(Lass es zerbrechen)
Genug jetzt mit der Jahreszeit, die nicht vorübergeht.
(Lass es verschwinden)
Wie eine Narbe, die nicht heilen kann, die bleibt bestehen.
Ich flehe, lass die Flamme lodernd brennen, lass sie zerstören,
Lass all meine Tränen verbrennen, damit ich wieder aufstehen kann.
Lass mich erneut auferstehen, wie der Frühling, der zurückkehrt.
Der sanfte Wind weht und umhüllt mein Herz,
Wie der Schnee, der ohne Zuflucht niederprasselt.
Wenn der Morgen kommt, möge der Himmel die Kälte verbrennen und sie verschwinden, ooh-ooh-ooh.
(Lass es auflodern)
Feuer (Zerstören, zerstören)
Blume (Wach auf, du Blüte)
Feuer (Zerstören, zerstören)
Blume (Wach auf, du Blüte)