Sayonara
いつからふたりこうなっちゃったんだろう
itsu kara futari kou natchatta ndarou
でんぱのわるいふり きまずいときでるくせ
denpa no warui furi kimazui toki deru kuse
ひさびさあえてうれしいなんて
hisabisa aete ureshii nante
すこしでもごまかせばこのさきをかえられる
sukoshi demo gomakaseba konosaki o kae rareru
そんなきがしてとぼけてかえしたの
son’na ki ga shite tobo kete kaeshita no
くるはずないへんじをまちながらひらくアルバム
kuru hazu nai henji o machinagara hiraku arubamu
きねんびにかさねたみぎてかがやくゆびわ
kinenbi ni kasaneta migite kagayaku yubiwa
いつまでもつないでいたかった
itsu made mo tsunaide itakatta
さよならさよならききたくはないまだ
sayonara sayonara kikitaku wanai mada
にどとないすきだよをきたいしちゃってるただ
nidoto nai sukidayo o kitai shi chatteru tada
はるのさくらだってなつのはなびだって
haru no sakura datte natsu no hanabi datte
きみいがいだれともみたくないから
kimi igai dare-tomo mitakunaikara
ごめんねごめんねちゃんといえてたら
gomen ne gomen ne chanto ie tetara
すなおにすべてをつたえられたら
sunao ni subete o tsutae rare tetara
あきのかえだってふゆのゆきだってとなりで
aki no kaede datte fuyu no yuki datte tonari de
わらいあえてたのかならら
warai ae teta no ka na lala
ふたりはじめてデートしたみせ
futari hajimete deeto shita mise
いつのひからだろう？いつものみせになってた
itsu no hi karadarou? itsumo no mise ni natteta
こんなふうにこれからもずっと
kon’nafuuni korekara mo zutto
あたりまえのかずがふえていくとおもってた
atarimae no kazu ga fuete iku to omotteta
これいじょうはもうふやせないのかな
koreijou wa mō fuyasenai no ka na
あえなくなったころからふくやくちぐせかわったこと
aenaku natta koro kara fuku ya kuchiguse kawatta koto
どれだけきになってもといつめられないまま
dore dake ki ni natte mo toitsume rarenai mama
いつもとおりのじぶんえんじて
itsumo toori no jibun enjite
さきにふられるのはぜったいおれだろうだなんてはなし
sakini furareru no wa zettai oredarou’da nante hanashi
どうしてあのひしたの
doushite ano hi shita no
えいえんなんてないあたりまえなのに
eien nante nai atarimaenanoni
ふたりはかわらないとしんじてた
futari wa kawaranai to shinji teta
さよならさよならききたくはないまだ
sayonara sayonara kikitaku wanai mada
にどとないすきだよをきたいしちゃってるただ
nidoto nai sukidayo o kitai shi chatteru tada
はるのさくらだってなつのはなびだって
haru no sakura datte natsu no hanabi datte
きみいがいだれともみたくないから
kimi igai dare-tomo mitakunaikara
ごめんねごめんねちゃんといえたら
gomen ne gomen ne chanto ie tetara
ばかだねいまさらこうかいばかりだ
bakadane imasara koukai bakarida
あきのかえだってふゆのゆきだって
aki no kaede datte fuyu no yuki datte
となりでわらいあってたかったならら
tonari de warai attetakatta na lala
Sayonara
Wanneer zijn we zo geworden, ik vraag het me af
Als ik me ongemakkelijk voel, doe ik alsof het niet zo is
Blij om je weer te zien, dat is wat ik voel
Als ik het maar een beetje kan verbergen, kan ik de toekomst veranderen
Dat gevoel had ik, dus deed ik alsof en ging ik weg
Terwijl ik wacht op een antwoord dat niet zal komen, open ik een album
De ring op mijn rechterhand schittert, een herinnering aan onze dag
Ik wilde altijd verbonden blijven
Vaarwel, vaarwel, ik wil het niet horen, nog niet
Ik hoop op een 'ik hou van je' dat nooit meer komt, gewoon
Zelfs de kersenbloesems in de lente, en het vuurwerk in de zomer
Ik wil met niemand anders zijn dan met jou
Sorry, sorry, als ik het maar goed had gezegd
Als ik alles eerlijk had kunnen vertellen
Zelfs de herfstbladeren en de sneeuw in de winter
Had ik naast je willen lachen
De eerste date, de plek waar we waren
Wanneer is het zo geworden? Het is ons vertrouwde plekje
Ik dacht dat we zo altijd verder zouden gaan
Dat het aantal vanzelfsprekendheden zou blijven groeien
Maar kan ik dit nog verder uitbreiden?
Sinds we elkaar niet meer zagen, zijn mijn woorden veranderd
Hoezeer ik ook wil weten, ik kan het niet vragen
Ik speel de rol van mijn gewone zelf
Ik dacht dat ik degene zou zijn die als eerste zou worden afgewezen
Waarom deed ik dat die dag?
Er is niets eeuwigs, dat is vanzelfsprekend
Maar ik geloofde dat we niet zouden veranderen
Vaarwel, vaarwel, ik wil het niet horen, nog niet
Ik hoop op een 'ik hou van je' dat nooit meer komt, gewoon
Zelfs de kersenbloesems in de lente, en het vuurwerk in de zomer
Ik wil met niemand anders zijn dan met jou
Sorry, sorry, als ik het maar goed had gezegd
Wat een idioot, nu spijt ik me alleen maar
Zelfs de herfstbladeren en de sneeuw in de winter
Had ik naast je willen lachen.