Chanson Provençale
Oui, j'ai vu Paris
Mais je vous le dis: "C'est pas extraordinaire"
C'est comme ici bas les grands boulevards
C'est presque la canebière
Des gens bien vêtus vous parlent "pointu"
En faisant de belles manières
Moi je vous le dis entre nous
Je préfère, peuchère, l'accent de chez nous
Aie! qu'il est beau mon pays
Aie! vous dire qu'il est joli
Je retourne de Paris, voye! ma belle
De loin, il paraît charmant
Mais de près, quel changement
Non, ça ne vaudra jamais
Mon beau pays marseillais
Comme distraction, ye des attractions
Toutes ne sont pas ordinaires
Y a des cinémas, un Opéra
Y a même une sorcière
Aussi sans tarder, pour se faire tirer la bonne aventure
Chez elle je suis allée
Et j'en suis encore, je vous l'assure, toute estomaquée
Aie! mon Dieu, ce qu'elle m'a dit
Aie! j'en suis encore toute ravie
Elle a vu toute ma vie, voye! ma belle
Elle m'a prédit le bonheur
Ça m'a chaviré le coeur
J'en étais tellement émue
Que j'en suis pas revenue
Provençaalse Lied
Ja, ik heb Parijs gezien
Maar ik zeg je: "Het is niet bijzonder"
Het is hier net als de grote boulevards
Het is bijna de Canebière
Mensen in mooie kleren praten "snobistisch"
Met mooie manieren
Ik zeg je tussen ons
Ik geef de voorkeur aan, arme ziel, het accent van hier
Au! wat is mijn land mooi
Au! om te zeggen dat het leuk is
Ik keer terug van Parijs, kijk! mijn schat
Van een afstand lijkt het charmant
Maar van dichtbij, wat een verandering
Nee, het zal nooit
Mijn mooie Marseillaise land waard zijn
Als vermaak, ja, er zijn attracties
Niet allemaal zijn ze gewoon
Er zijn bioscopen, een Opera
Er is zelfs een heks
Dus zonder te wachten, om mijn toekomst te laten voorspellen
Ben ik bij haar geweest
En ik ben nog steeds, dat verzeker ik je, helemaal verbijsterd
Au! mijn God, wat ze me vertelde
Au! ik ben er nog steeds helemaal blij mee
Ze heeft mijn hele leven gezien, kijk! mijn schat
Ze voorspelde me geluk
Dat heeft mijn hart geraakt
Ik was zo ontroerd
Dat ik er niet van ben hersteld