Der Clochard
Sein Bett ist die Bank, sein Zimmer der Park,
Hier lebt er ohne Sorgen
Er nimmt jeden Tag, so wie er Grad kommt,
Was kümmert ihn das morgen...
Er liebte das Leben
Und war fast ein Held
Im süßen Rausch der Jugend
Heute ist er ein niemand,
Allein, ohne Geld,
Verloren auf dieser Welt
Sie nannten ihn nur den alten Clochard
Wer kennt ihn, wer weiß wer er war
Vielleicht nur ein Mensch mit zuviel Gefühl,
Doch ohne Chancen
Heute ist er nur noch ein alter Clochard
Und sein Mantel ist grau wie sein Haar,
Und kälter als Regen und Schnee ist sein Herz,
Denn er ist einsam, der Clochard
Mal steht er verträumt
Im Großstadtverkehr
Und spielt Akkordeon
Die rastlose Welt versinkt um ihn her
Und schwebt wie Herbstlaub davon
Gedankenverloren bleibt manch einer stehen
Und lauscht den alten Liedern
Und fällt eine Münze in seinen Hut,
Dann spielt er immer wieder...
Sie nannten ihn nur den alten Clochard
Wer kennt ihn, wer weiß wer er war
Vielleicht nur ein Mensch mit zuviel Gefühl,
Doch ohne Chancen
Heute ist er nur noch ein alter Clochard
Und sein Mantel ist grau wie sein Haar,
Und kälter als Regen und Schnee ist sein Herz,
Denn er ist einsam, der Clochard
Sie nannten ihn nur den alten Clochard
Wer kennt ihn, wer weiß wer er war
Vielleicht nur ein Mensch mit zuviel Gefühl,
Doch ohne Chancen
Heute ist er nur noch ein alter Clochard
Und sein Mantel ist grau wie sein Haar,
Und kälter als Regen und Schnee ist sein Herz,
Denn er ist einsam, der Clochard
Sie nannten ihn nur den alten Clochard
La la la la la la la la
La la la la la la la la la la
La la la la
La la la la la la la la
La la la la la la la la la la
La la la la la la la la...
De Zwerver
Zijn bed is de bank, zijn kamer het park,
Hier leeft hij zonder zorgen
Hij neemt elke dag, zoals hij komt,
Wat kan hem morgen schelen...
Hij hield van het leven
En was bijna een held
In de zoete roes van de jeugd
Vandaag is hij een niemand,
Alleen, zonder geld,
Verloren in deze wereld
Ze noemden hem gewoon de oude zwerver
Wie kent hem, wie weet wie hij was
Misschien gewoon een man met te veel gevoel,
Maar zonder kansen
Vandaag is hij alleen nog een oude zwerver
En zijn jas is grijs zoals zijn haar,
En kouder dan regen en sneeuw is zijn hart,
Want hij is eenzaam, de zwerver
Soms staat hij dromerig
In het stadsverkeer
En speelt accordeon
De rusteloze wereld zinkt om hem heen
En zweeft als herfstblad weg
Denkend blijft menig iemand staan
En luistert naar de oude liederen
En gooit een munt in zijn hoed,
Dan speelt hij steeds weer...
Ze noemden hem gewoon de oude zwerver
Wie kent hem, wie weet wie hij was
Misschien gewoon een man met te veel gevoel,
Maar zonder kansen
Vandaag is hij alleen nog een oude zwerver
En zijn jas is grijs zoals zijn haar,
En kouder dan regen en sneeuw is zijn hart,
Want hij is eenzaam, de zwerver
Ze noemden hem gewoon de oude zwerver
Wie kent hem, wie weet wie hij was
Misschien gewoon een man met te veel gevoel,
Maar zonder kansen
Vandaag is hij alleen nog een oude zwerver
En zijn jas is grijs zoals zijn haar,
En kouder dan regen en sneeuw is zijn hart,
Want hij is eenzaam, de zwerver
Ze noemden hem gewoon de oude zwerver
La la la la la la la la
La la la la la la la la la la
La la la la
La la la la la la la la
La la la la la la la la la la
La la la la la la la la...