395px

De Zandkastelen

Mireille Mathieu

Les Châteaux de Sable

Les châteaux de sable
Meurent avec l'été
La chanson des vagues
Je dois l'oublier.
Le soleil lui-même
Est déjà bien loin
Et de nos "je t'aime"
Il ne reste rien.

Larmes d'automne
Et pluie de chagrin
L'orage tonne
Quelque part au loin.
Tombent les feuilles
Sur le parc désert
Mon coeur s'endeuille
J'ai peur de l'hiver.

Les châteaux de sable
Meurent avec l'été
La chanson des vagues
Je dois l'oublier.

Tout est fragile
Au ciel de Juillet.
C'est si facile
De croire à l'été.
J'ai tant de peine
Depuis mon retour
Tu vois je t'aime
Je t'aime toujours

Les châteaux de sable
Meurent avec l'été
La chanson des vagues
Je dois l'oublier.
Le soleil lui-même
Est déjà bien loin
Et de nos "je t'aime"
Il ne reste rien.

De Zandkastelen

De zandkastelen
Vergaan met de zomer
Het lied van de golven
Moet ik vergeten.
De zon zelf
Is al ver weg
En van onze "ik hou van jou"
Is niets meer over.

Tranen van de herfst
En regen van verdriet
De storm dondert
Iets verderop.
De bladeren vallen
In het lege park
Mijn hart is in rouw
Ik ben bang voor de winter.

De zandkastelen
Vergaan met de zomer
Het lied van de golven
Moet ik vergeten.

Alles is kwetsbaar
Onder de juli-lucht.
Het is zo makkelijk
Om in de zomer te geloven.
Ik heb zoveel pijn
Sinds mijn terugkeer
Je ziet, ik hou van jou
Ik hou nog steeds van jou.

De zandkastelen
Vergaan met de zomer
Het lied van de golven
Moet ik vergeten.
De zon zelf
Is al ver weg
En van onze "ik hou van jou"
Is niets meer over.