Nenhuma Estrela Caiu
Janelas que me separam
Do vento frio da tarde
Num recanto de silêncio
Onde os gestos do pensar
São as traves duma ponte
Que não paro de lançar
Venha a noite e o seu recado
Sua negra natureza
Talvez a lua não falte
Ou venha a chuva de estrelas
Basta que o sono desperte
O sonho que deixa vê-las
Abro as janelas por fim
E o frio vento se esquece
Nenhuma estrela caiu
Nem a lua me ajudou
Mas a ruiva madrugada
Por trás da ponte aparece
Geen Ster Is Vallen
Ramen die me scheiden
Van de koude middagwind
In een hoek van stilte
Waar de gebaren van het denken
De balken van een brug zijn
Die ik blijf werpen
Kom, nacht, met je boodschap
Je donkere natuur
Misschien ontbreekt de maan niet
Of komt de regen van sterren
Het enige wat nodig is, is dat de slaap ontwaakt
De droom die ze laat zien
Ik open eindelijk de ramen
En de koude wind vergeet
Geen enkele ster is gevallen
En de maan hielp me niet
Maar de roodharige dageraad
Verscheint achter de brug