Ég Byggði Dyr Í Eyðimörkinni
Ég byggði dyr í eyðimörkinni
Reisti þær í buska
Glæsilegar úr hlyn
Skreyttar blómamynstri
Liljur og rósir
Vafðar saman
Í fléttum
Spíral
Gullnu sniði
Og náttúruformum sem hafa ekki nafn
Langt í fjarska
Í braut frá öllu
Stóðu dyrnar
Stórar, yfirþyrmandi
Læstar
En ekki hafði ég lykilinn
Mikið ofboðslega langaði mig í gegn
Ég ráfaði um eyðimörkina ráðlaus
Dögum, vikum saman
Sólin, sandurinn og heitur vindurinn
Tættu mig
Óbærileg var mér sú ferð
þAr til ég loks fann lykilinn
þÁ fylltist ég vonarlosta
Ég spratt af stað
Lengst út í buska
En dyrnar voru hvergi
Líkt og þær hafi aldrei verið reistar
Construí Puertas en el Desierto
Construí puertas en el desierto
Las levanté entre arbustos
Espléndidas de los matorrales
Adornadas con patrones de flores
Lirios y rosas
Tejidas juntas
En trenzas
Espiral
De oro
Y formas naturales sin nombre
Lejos en la distancia
En un lugar apartado de todo
Las puertas se alzaban
Grandes, imponentes
Cerradas
Pero no tenía la llave
Anhelaba intensamente pasar
Vagaba sin rumbo por el desierto
Días, semanas juntos
El sol, la arena y el viento caliente
Me envolvían
Insoportable fue ese viaje
Hasta que finalmente encontré la llave
Entonces la esperanza me invadió
Salí disparado
Hacia lo más profundo de los arbustos
Pero las puertas no estaban en ninguna parte
Como si nunca hubieran sido levantadas