La Notte
Sì sarà pure misteriosa e tenebrosa,
Quando vuole fa paura,
Ma ti abbraccia e ti difende se l'ascolti...
Se ti nascondi e cerchi dentro lei la forza per andare avanti
E non tradirla con il sole e i raggi.
Mi copre dagli insulti e dalle malelingue, che cercan solo di ferirmi e screditarmi,
Mi lascia fare anche se sbaglio a farmi male, senza insultarmi..
Non come te che invece, hai cancellato in un momento
Tutto quanto.
Ed è rimasto dentro te soltanto il peggio per uno sbaglio ed un momento in cui mi son sentito solo,
Senza coraggio...
Ma la notte so che pensi a me amore,
Nel buio cerchi sempre le mie mani, no...
Non fingere di stare già, già bene... di colpo non si può dimenticare.
Niente di così profondo e intenso o almeno penso.
Dico ci riesco, poi mi perdo e ci ricasco
Nei momenti di sconforto, quando intorno a me
Tutto buio come,
Come la notte,
Come le botte,
Come le ferite abbandonate e mai curate,
Ancora aperte.
Sbagliare è umano, ma per te uno sbaglio è tutto.
Sono solo un malandrino ed un violento, per una volta provo ad ascoltare
Il cuore e non l'orgoglio.
Ma la notte so che pensi a me amore,
Nel buio cerchi sempre le mie mani, no...
Non fingere di stare già, già bene... di colpo non si può dimenticare.
Niente di così profondo e intenso o almeno penso.
Ma la notte so che pensi a me amore, nel buio cerchi sempre le mie mani...no!
Non fingere di stare già già bene...
Di colpo non si può dimenticare...
Niente di così profondo e intenso o almeno penso.
De Nacht
Ja, het zal ook mysterieus en duister zijn,
Wanneer het wil, maakt het bang,
Maar het omarmt je en beschermt je als je luistert...
Als je je verbergt en in haar zoekt naar de kracht om verder te gaan
En haar niet verraadt met de zon en de stralen.
Het beschermt me tegen beledigingen en roddelaars, die alleen maar willen kwetsen en te schande maken,
Het laat me doen, ook al doe ik mezelf pijn, zonder me te beledigen..
Niet zoals jij, die in een moment
Alles hebt gewist.
En alleen het slechtste is in jou overgebleven door een fout en een moment waarin ik me alleen voelde,
Zonder moed...
Maar in de nacht weet ik dat je aan me denkt, lief,
In de duisternis zoek je altijd mijn handen, nee...
Doe niet alsof je al, al goed bent... je kunt niet zomaar vergeten.
Niets is zo diep en intens, of dat denk ik tenminste.
Ik zeg dat ik het kan, dan raak ik weer verdwaald en val ik weer
In momenten van wanhoop, wanneer om me heen
Alles donker is als,
Als de nacht,
Als de klappen,
Als de wonden die achtergelaten zijn en nooit genezen,
Nog steeds open.
Fouten maken is menselijk, maar voor jou is een fout alles.
Ik ben alleen maar een schoft en een gewelddadige, voor één keer probeer ik te luisteren
Naar het hart en niet naar de trots.
Maar in de nacht weet ik dat je aan me denkt, lief,
In de duisternis zoek je altijd mijn handen, nee...
Doe niet alsof je al, al goed bent... je kunt niet zomaar vergeten.
Niets is zo diep en intens, of dat denk ik tenminste.
Maar in de nacht weet ik dat je aan me denkt, lief, in de duisternis zoek je altijd mijn handen... nee!
Doe niet alsof je al, al goed bent...
Je kunt niet zomaar vergeten...
Niets is zo diep en intens, of dat denk ik tenminste.