J'ai La Mémoire Qui Flanche
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
Comme il était très musicien
Il jouait beaucoup des mains
Tout entre nous a commencé
Par un très long baiser
Sur la veine bleutée du poignet
Un long baiser sans fin
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
Quel pouvait être son prénom
Et quel était son nom
Il s'appelait, Je l'appelais
Comment l'appelait-on?
Pourtant c'est fou ce que j'aimais
L'appeler par son nom
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
De quelle couleur étaient ses yeux?
J'crois pas qu'ils étaient bleus
Etaient-ils verts, étaient-ils gris?
Etaient-ils vert de gris?
Ou changeaient-ils tout l'temps d'couleur
Pour un non pour un oui?
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
Habitait-il ce vieil hotel
Bourré de musiciens
Pendant qu'il me, pendant que je
Pendant qu'on faisait la fête
Tous ces saxos, ces clarinettes
Qui me tournaient la tête
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
Lequel de nous deux s'est lassé
De l'autre le premier?
Etait-ce moi? Etait-ce lui?
Etait-ce donc moi ou lui?
Tout ce que je sais c'est que depuis
Je n'sais plus qui je suis
J'ai la mémoire qui flanche
J'me souviens plus très bien
Voilà qu'après toutes ces nuits blanches
Il me reste plus rien
Rien qu'un p'tit air qu'il sifflotait
Chaque jour en se rasant
Pa dou dou di dou da dou di
Dou dou di dou di dou, ah
Padoubidoubidoubaba, baboubiboubibouda
Pabadabadoubabibouba, parapadabibouba
Mijn Geheugen Laat Me In De Steek
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Hoe hij een geweldige muzikant was
Hij speelde veel met zijn handen
Alles tussen ons begon
Met een heel lange kus
Op de blauwachtige ader van zijn pols
Een lange kus zonder einde
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Wat zijn voornaam kon zijn
En wat zijn achternaam was
Hij heette, ik noemde hem
Hoe noemde men hem?
Toch is het gek hoe ik hield van
Hem bij zijn naam te noemen
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Welke kleur zijn ogen hadden?
Ik geloof niet dat ze blauw waren
Hadden ze groen, hadden ze grijs?
Hadden ze een groenachtige tint?
Of veranderden ze steeds van kleur
Voor een nee of een ja?
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Woonde hij in dat oude hotel
Vol met muzikanten?
Terwijl hij me, terwijl ik
Terwijl we aan het feesten waren
Al die saxofoons, die klarinetten
Die me duizelig maakten
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Wie van ons twee het eerst moe was
Van de ander?
Was het ik? Was het hij?
Was het dan ik of hij?
Alles wat ik weet is dat sinds
Ik niet meer weet wie ik ben
Mijn geheugen laat me in de steek
Ik herinner me niet zo goed
Kijk, na al die slapeloze nachten
Heb ik niets meer over
Behalve een klein deuntje dat hij fluitte
Elke dag terwijl hij zich scheerde
Pa dou dou di dou da dou di
Dou dou di dou di dou, ah
Padoubidoubidoubaba, baboubiboubibouda
Pabadabadoubabibouba, parapadabibouba