Kanashimi Honsen Nihon Kai
どこへかえるの 海鳥たちよ
Doko e kaeru no umidori tatiyo
シベリヤおろしの 北の海
Shiberiya oroshi no kita no umi
わたしには戻る胸もない
Watashi ni wa modoru mune mo nai
戻る戻る胸もない
Modoru modoru mune mo nai
もしも死んだら あなた
Moshimo shindara anata
あなた泣いてくれますか
Anata naite kuremasuka
寒い心寒い
Samui kokoro samui
悲しみ本線日本海
Kanashimi honsen nihon kai
細い汽笛が 心にささる
Hosoi kiteki ga kokoro ni sasaru
星屑ばかりの 北の空
Hoshikuzu bakari no kita no sora
涙さえ凍るこんな夜
Namida sae kooru konna yoru
吠える風に震えてる
Hoeru kaze ni furueteru
胸の痛みを あなた
Mune no itami o anata
あなた聞いてくれますか
Anata kiite kuremasu ka
寒い心寒い
Samui kokoro samui
悲しみ本線日本海
Kanashimi honsen nihon kai
入り江に灯りが揺れる
Irie zutai ni akari ga yureru
名前も知らない 北の町
Namae mo shiranai kita no mati
凍りつく指に息をかけ
Koori tsuku yubi ni iki o kake
旅の重さペンを取る
Tabi no omosa pen o toru
綴る便りを あなた
Tsuzuru tayori o anata
あなた呼んでくれますか
Anata yonde kuremasu ka
寒い心寒い
Samui kokoro samui
悲しみ本線日本海
Kanashimi honsen nihon kai
Verdrietige Hoofdlijn Japanse Zee
Waarheen gaan jullie, zeevogels?
De Siberische wind, de noordelijke zee.
Ik heb geen hart om naar terug te keren,
Geen hart om naar terug te keren.
Als ik doodga, jij,
Zou je dan om me huilen?
Koud is mijn hart, koud,
Verdrietige hoofdlijn Japanse Zee.
De dunne stoomfluit snijdt in mijn hart,
De noordelijke lucht vol sterrenstof.
Zelfs tranen bevriezen op zo'n nacht,
Ik trilde van de brullende wind.
De pijn in mijn borst, jij,
Zou je dan naar me luisteren?
Koud is mijn hart, koud,
Verdrietige hoofdlijn Japanse Zee.
In de baai wiegt het licht,
In een onbekende noordelijke stad.
Ik blaas op mijn bevroren vingers,
Neem de pen voor het gewicht van de reis.
De brief die ik schrijf, jij,
Zou je me dan roepen?
Koud is mijn hart, koud,
Verdrietige hoofdlijn Japanse Zee.