À La Porte du Jardin
Je vois ton geste
A la porte du jardin
Toi tu t'en vas, je reste
Et tu m'adresses
Un grand signe de la main
Et je connais le reste
Car je sais bien
Que tu m'oublies
Pour de menues merveilles
Pour une abeille
Que l'averse va noyer
Dans une rose du hallier
Il est si tendre
Le baiser que le matin
Les amoureux se prennent
Je dois attendre
A la porte du jardin
Que le soir te ramène
Car je sais bien
Que tu m'oublies
Pour un oiseau
Qui passe, pour un roseau,
Pour une ombre, pour un rien
Jusqu'à ce que tombe la nuit
Tombe, tombe la nuit
Jusqu'à ce que tombe la nuit
Tombe, tombe la nuit
Jusqu'à ce que tombe la nuit
Bij de Poort van de Tuin
Ik zie je gebaar
Bij de poort van de tuin
Jij gaat weg, ik blijf hier
En je geeft me
Een grote zwaai met je hand
En ik weet hoe het verder gaat
Want ik weet goed
Dat je me vergeet
Voor kleine wonderen
Voor een bij
Die de regen gaat verdrinken
In een roos van het riet
Het is zo teder
De kus die de ochtend
Liefhebbers geven
Ik moet wachten
Bij de poort van de tuin
Tot de avond je terugbrengt
Want ik weet goed
Dat je me vergeet
Voor een vogel
Die voorbij fladdert, voor een rietje,
Voor een schaduw, voor niets
Tot de nacht valt
Valt, valt de nacht
Tot de nacht valt
Valt, valt de nacht
Tot de nacht valt