Fome
A vontade de querer ganhar seu espaço junto com seu bando
A vontade de rodar o mundo fazendo som
É o que eu chamo de fome
Fome, Murica, dois mil e sempre
Nem divino, nem diabólico, psicodélico
Nem celeste, nem satânico, um pouco cínico
Meu bando vem do íntimo, do subterrâneo
Pesadelo dos tiranos, chama o síndico
Mais um vira-lata latino-americano
Boom bap como religião
Urbana legião
Uns vinte como eu
Poetas destinados a seguir na contramão
Doce ambição
Novos fumos, rumos, ideias
Skate na veia, morar com ela
Comer vivência e cagar na regra
E se não for pedir demais
Inspiração pra escrever mais essa
Peço
E apesar dos tropeços
Me sinto vivo
Então rezo e agradeço
Me sinto vivo
Vivo
Muleque, rap é afinidade com os traços
Não é só comprar a tinta, é intimidade com os quadros
Estar conectado com a raiz
É a vantagem de se andar descalço
Então queimem os sapatos
Vida simples inspira, a complexa mata
Se deixar invadir a babilônia te cata
Mas aqui não passa
Eu tenho a benção de besouro e no bolso, a navalha
Morreria pra escrever, matei minha razão
Eu comeria rua, passaria fome, escreveria pão
Sanidade? Loucura? Quem vai dizer?
Quem tem razão, hein? Hun?
E apesar dos tropeços
Me sinto vivo
Então rezo e agradeço
Me sinto vivo
E apesar dos tropeços
Me sinto vivo
Então rezo e agradeço
Me sinto
Honger
De wil om je ruimte te veroveren met je groep
De wil om de wereld rond te reizen met muziek
Dat is wat ik honger noem
Honger, Murica, tweeduizend en altijd
Geen goddelijk, geen duivels, psychedelisch
Geen hemels, geen satanisch, een beetje cynisch
Mijn groep komt van binnenuit, uit de onderwereld
Nachtmerrie voor de tirannen, bel de huisbaas
Weer een straatrat uit Latijns-Amerika
Boom bap als religie
Urbane legioen
Een stuk of twintig zoals ik
Poëten bestemd om tegen de stroom in te gaan
Zoete ambitie
Nieuwe rook, richtingen, ideeën
Skate in de aderen, samen met haar wonen
Leven proeven en de regels negeren
En als het niet te veel gevraagd is
Inspiratie om weer dit te schrijven
Vraag ik
En ondanks de struikelingen
Voel ik me levend
Dus ik bid en dank
Voel ik me levend
Levend
Jongen, rap is verbondenheid met de lijnen
Het is niet alleen de verf kopen, het is intimiteit met de doeken
Verbonden zijn met de wortels
Is het voordeel van op blote voeten lopen
Dus verbrand de schoenen
Eenvoudig leven inspireert, het complexe doodt
Als je de Babylon laat binnenkomen, pakt het je
Maar hier komt het niet binnen
Ik heb de zegen van de kever en in mijn zak, het mes
Ik zou sterven om te schrijven, ik heb mijn rede gedood
Ik zou op straat leven, honger lijden, zou brood schrijven
Gezondheid? Gekheid? Wie zal het zeggen?
Wie heeft gelijk, hè? Huh?
En ondanks de struikelingen
Voel ik me levend
Dus ik bid en dank
Voel ik me levend
En ondanks de struikelingen
Voel ik me levend
Dus ik bid en dank
Voel ik me