μεσ'της 'ερημιάς τα βάθη (μοναστηριακό άσμα)
Μεσ'της 'ερημιάς τα κάλλη (Μοναστηριακό άσμα)
Mes'tis 'erimiás ta kálli (Monastiriakó ásma)
Μοναστηριακό άσμα Ιερομονάχου π Δωροθέου
Monastiriakó ásma Ieromonáchou p Dorothéou
Μες της ερημιάς τα κάλλη
Mes tis erimiás ta kálli
στις σπηλιές και στα βουνά
stis spiliés kai sta vouná
κει που λούλουδα ανθούνε
kei pou loúlounda anthoúne
και λαλούνε τα πουλιά
kai laloúne ta pouliá
Κατοικούν αγνές υπάρξεις
Katoikoún agnés ypárxeis
σαν τα κρίνα του αγρού
san ta krína tou agroú
κι απ τα ρόδα πιο ωραίοι
ki ap ta róda pio oraíoi
είναι οι μοναχοί Χριστού
eínai oi monachoí Christoú
Εγκατέλειψαν τον κόσμο
Enkatéleipsan ton kósmo
φίλους τους και συγγενείς
fílous tous kai syngeneís
τον Θεό και τους Αγίους
ton Theó kai tous Agíous
έχουν τώρα για γονείς
échoun tóra gia goneís
Μέρα νύχτα γλυκά ψάλλουν
Méra nýchta glyká psálloun
στον Νυμφίο τους Χριστό
ston Nymphío tous Christó
που τους στόλισε με Χάρι
pou tous stólise me Chári
σαν περιστεράκι αγνό
san peristeráki agnó
Πριν ο ήλιος ανατείλει
Prin o ílios anatílei
και ροδίσει η χαραυγή
kai rodísei i charavgí
πριν η πούλια βασιλεύσει
prin i poúlia vasileúsei
κάνουν Θεία προσευχή
kánoun Theía prosefchí
Και οι Άγγελοι διαβαίνουν
Kai oi Ággeloi diaváinoun
δίπλα τους σαν τα πουλιά
dípla tous san ta pouliá
παίρνουνε την προσευχή τους
paíroune tin prosefchí tous
και την πάνε κει ψηλά
kai tin páne kei psilá
Τα σκελετωμένα χέρια
Ta skeletoména chériá
που κρατούν στην προσευχή
pou kratoún stin prosefchí
το ιερό το κομποσχοίνι
to ieró to kombokhoíni
και τον Συναξαριστή
kai ton Synaxaristí
Πάντα είναι υψωμένα
Pánta eínai ypsoména
εις τα ύψη του ουρανού
eis ta ýpsí tou ouranoú
σαν τα δέντρα δίχως φύλλα
san ta déndra díchos fýlla
και έχουν χρώμα του νεκρού
kai échoun chróma tou nekroú
Σαν σημάνει η καμπάνα
San simánei i kampána
και το σήμαντρο μαζί
kai to símandro mazí
και ο ήχος του ταλάντου
kai o íchos tou talántou
τότε αλλάζει η ζωή
tóte allázei i zoí
Μας φορεσάνε το ράσο
Mas foresáne to ráso
την αγία φορεσιά
tin agía foresiá
μας εδώσανε το σχήμα
mas edósan to schíma
πάμε για τον Γολγοθά
páme gia ton Golgothá
Η ωραία τράπεζα τους
I oraía trápeza tous
τ΄ αγιασμένα φαγητά
t' agiasména fagitá
όσο φτωχικά κι αν είναι
óso ftochiká ki an eínai
τους ευραίνουν την καρδιά
tous evraínoun tin kardiá
Δια τούτο και το στέμμα
Dia toúto kai to stémma
άφησαν οι βασιλείς
áfisan oi vasileís
και κλειστήκαν στα κελλιά τους
kai kleistíkan sta kellía tous
δίχως πρόσωπο τιμής
díchos prósopo timís
Είναι ω θελούν αδέλφια
Eínai o theloún adelphia
φίλοι μου και συγγενείς
fíloi mou kai syngeneís
που την ώρα του θανάτου
pou tin óra tou thanátou
δεν με βοηθεί κανείς
den me voíthi kanís
Τι τα ράσα κι αν φορούμε
Ti ta rása ki an foroúme
πάλι τούτο δεν αρκεί
páli toúto den arkeí
πρέπει να περιφρονούμε
prépei na perifronoúme
και την κοσμικήν ζωήν
kai tin kosmikín zoín
Έχετε καλήν υγείαν
Échete kalín ygeían
φίλοι μου και συγγενείς
fíloi mou kai syngeneís
εγώ δεν αντέχω πλέον
egó den antécho pléon
εις την κοσμικήν ζωήν
eis tin kosmikín zoín
In de diepten van de woestijn (Monastiek lied)
In de schoonheid van de woestijn
Monastiek lied van de heilige monnik Dorotheus
In de schoonheid van de woestijn
in de grotten en op de bergen
waar bloemen bloeien
en de vogels zingen
Wonen pure wezens
als de lelies van het veld
en van de rozen zijn de monniken
mooier dan de rozen van Christus
Ze hebben de wereld verlaten
hun vrienden en familie
God en de heiligen
zijn nu hun ouders
Dag en nacht zingen ze zoet
voor hun Bruidegom Christus
die hen heeft versierd met genade
als een puur duifje
Voordat de zon opkomt
en de dageraad roze kleurt
voordat de nacht zijn heerschappij heeft
bidden ze hun heilige gebed
En de engelen passeren
naast hen als de vogels
nemen hun gebed mee
en brengen het daarboven
De skeletachtige handen
die het gebed vasthouden
het heilige gebedssnoer
en de synaxarion
Altijd zijn ze geheven
naar de hoogten van de hemel
als de bomen zonder bladeren
en hebben de kleur van de doden
Als de klok luidt
en het signaal samen
en het geluid van de bel
verandert dan het leven
Ze hebben ons het habijt aangetrokken
het heilige gewaad
ze hebben ons de vorm gegeven
we gaan naar Golgotha
De mooie tafel van hen
de heilige gerechten
hoe eenvoudig ze ook zijn
verblijden hun hart
Daarom hebben ook de koningen
hun kroon achtergelaten
en zich opgesloten in hun cellen
zonder eer en aanzien
O, zij willen broeders zijn
mijn vrienden en familie
die in het uur van de dood
niemand helpt
Wat maakt het uit dat we het habijt dragen
het is niet genoeg
we moeten de wereld
en het wereldse leven verachten
Heb een goede gezondheid
mijn vrienden en familie
ik kan het niet langer
in het wereldse leven volhouden