The Foundations of Decay
See the man
Who stands upon the hill
He dreams of all the battles won
But fate had left its scars upon his face
With all the damage they had done
And so, time with age
It turns the page
Let the flesh
Submit itself to gravity
Let our bodies lay
Mark our hearts with shame
Let our blood in vain
You find God in pain
Now, if your convictions were a passing phase
May your ashes feed the river in the morning rays
And as the vermin crawls
We lay in the foundations of decay
He was there
The day the towers fell
And so he wandered down the road
And we would all build towers of our own
Only to watch the roots corrode
But it's much too late
You're in the race
So we'll press
And press 'til you can't take it anymore
Let our bodies lay
Mark our hearts with shame
Let our blood in vain
You find God in pain
And if, by his own hand, his spirit flies
Take his body as a relic to be canonized
Now
And so he gets to die a saint, but she will always be the whore
(You look stressed out)
Against faith (cage all the animals)
Against all life ('cause the message must be pure)
Against change (you can wander through the ruins)
We are plagued (but the poison is the cure)
You must
Fix your heart
And you must build
An altar where it swells
When the storm it gains
And the sky, it rains
Let it flood, let it flood
Let it wash away
And as you stumble through your last crusade
Will you welcome your extinction in the morning rays?
And as the swarming calls, we lay in the foundations
Yes, it comforts me much more
Yes, it comforts me much more
To lay in the foundations of decay
Get up, coward!
De Fundamenten van Verval
Zie de man
Die op de heuvel staat
Hij droomt van alle gewonnen gevechten
Maar het lot heeft zijn littekens op zijn gezicht achtergelaten
Met al de schade die ze hebben aangericht
En zo, met de tijd
Draait het blad
Laat het vlees
Zich overgeven aan de zwaartekracht
Laat onze lichamen liggen
Merk onze harten met schaamte
Laat ons bloed tevergeefs
Je vindt God in pijn
Nu, als jouw overtuigingen een voorbijgaande fase waren
Moge jouw as de rivier voeden in de ochtendstralen
En terwijl het ongedierte kruipt
Liggen wij in de fundamenten van verval
Hij was daar
De dag dat de torens vielen
En zo dwaalde hij de weg af
En wij zouden allemaal onze eigen torens bouwen
Om alleen maar te zien hoe de wortels verrotten
Maar het is veel te laat
Je zit in de race
Dus we zullen duwen
En duwen tot je het niet meer kunt verdragen
Laat onze lichamen liggen
Merk onze harten met schaamte
Laat ons bloed tevergeefs
Je vindt God in pijn
En als, door zijn eigen hand, zijn geest vliegt
Neem zijn lichaam als een relikwie om heilig verklaard te worden
Nu
En zo mag hij als een heilige sterven, maar zij zal altijd de hoer zijn
(Jij ziet er gestrest uit)
Tegen geloof (verperk alle dieren)
Tegen al het leven (want de boodschap moet puur zijn)
Tegen verandering (je kunt door de ruïnes dwalen)
Wij zijn geteisterd (maar het gif is het medicijn)
Je moet
Je hart herstellen
En je moet bouwen
Een altaar waar het opzwelt
Wanneer de storm aanwakkert
En de lucht, het regent
Laat het overstromen, laat het overstromen
Laat het wegspoelen
En terwijl je struikelt door je laatste kruistocht
Zal je jouw uitsterving verwelkomen in de ochtendstralen?
En terwijl de zwerm roept, liggen wij in de fundamenten
Ja, het troost me veel meer
Ja, het troost me veel meer
Om te liggen in de fundamenten van verval
Sta op, lafaard!