395px

Hasta perder el aliento

Myslovitz

Do utraty tchu

W nicości morza trwam
Wzruszenia ciągły brak
Szare niebo pełne ludzkich dusz
Chyba chciałbym już tam być

Rozkołysany dzień
Opuścił ziemski brzeg
Moja głowa pełna myśli jest
Jak nabrzmiały z ptaków krzew

Podobny chmurom zbieg
Prowadzi wszędzie mnie
Gdzie zmysły gubią sens
Gdzie czarny pada śnieg
Powoli tracę wzrok
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu

Zawrócić zdążę wiem
Zaskoczę światłem zmierzch
Gdzieś na końcu świata odnajdę się
Chyba chciałbym już tam być

Hasta perder el aliento

En la nada del mar estoy
La emoción nunca llega
Cielo gris lleno de almas humanas
Creo que ya quisiera estar allí

Día meciéndose
Dejó la orilla terrenal
Mi cabeza está llena de pensamientos
Como un arbusto hinchado de pájaros

Un fugitivo parecido a las nubes
Me lleva a todas partes
Donde los sentidos pierden el sentido
Donde cae nieve negra
Poco a poco pierdo la vista
Lo único que puedo hacer es vivir hasta perder el aliento

Sé que puedo dar la vuelta
Sorprenderé con la luz del crepúsculo
En algún lugar del fin del mundo me encontraré
Creo que ya quisiera estar allí