Kraków
Kraków jeszcze nigdy tak jak dziś
Nie miał w sobie takiej siły i
Może to ten deszcz
Może przez tę mgłę
Może to mój nastrój
Ale w każdej twarzy ciągle
Widzę Cię
W uśmiechach turystów rynek tonie znów
Ktoś zakrzyknął głośno, błysnął flesz
Na Gołębiej Twój
Płaszcz zaczepił mnie
W wystawowym oknie
W autobusie
W tłumie gdzieś
Widzę Cię
Tak, wiem
Nie zrobię więcej zdjęć
Tak, wiem
Nie będę prosił, lecz
Tak, wiem
To przecież żaden grzech
Tak, wiem, tak, wiem
Kraków hejnał gra, tak wita mnie
Patrzy na mnie jakby wiedział, że
Wracam po to by
Choć na kilka chwil
Zamknąć oczy i
Móc uwierzyć, że
Znów widzę Cię
Tak, wiem
Nie zrobię więcej zdjęć
Tak, wiem
Nie będę prosił, lecz
Tak, wiem
To przecież żaden grzech
Tak, wiem, tak, wiem
Cracovia
Cracovia nunca ha sido como es hoy
Él no tenía ese tipo de fuerza en su interior y
Tal vez sea la lluvia
Quizás por esta niebla
Quizás sea mi estado de ánimo
Pero en cada rostro todavía hay
Te veo
La plaza del mercado vuelve a estar repleta de sonrisas de turistas
Alguien gritó con fuerza y se produjo un destello
En Gołębia, tuya
El abrigo me atrapó
En el escaparate
En el autobús
En algún lugar entre la multitud
Te veo
Sí, lo sé
No tomaré más fotos
Sí, lo sé
No preguntaré, pero
Sí, lo sé
Después de todo, no es un pecado
Sí, lo sé, sí, lo sé
Suena la corneta de Cracovia, así es como me reciben
Me mira como si supiera que
Voy a volver por esto
Aunque solo sea por unos instantes
Cierra los ojos y
Ser capaz de creer que
Te veo de nuevo
Sí, lo sé
No tomaré más fotos
Sí, lo sé
No preguntaré, pero
Sí, lo sé
Después de todo, no es un pecado
Sí, lo sé, sí, lo sé