The Sailor And The Mermaid
I sailed away for a thousand years
Searching for reasons to know
So many times I've let my fears
Distract my soul from where I have to go
Oceans have rocked this little boat
Often too hard but still it goes
After a storm I only know
How far a distance I must go
I've heard the sound of distant ships in my life
All clouds around
I hear them call my name at night time
Familiar choir echoes afar
Draws me far away from shorelines
To a place I long to know
Caressing wind brush back my hair
Distant shapes keep me awake
Scents of flowers in the air
Evoke lost memories of a lake
In waves she dances
Playing passing close by
The green of her eyes
Reminds me of a distant lifetime
I know I've seen this face before
Her voice invites what's left of my life
To the land of evermore
No more frontiers will ever stand between us
Let go my fear
And let my soul fall in the ocean
As every dolphin rules the sea
Hand in hand we'll sail forever
To where we were meant to be
In the morning they came aboard
They only found this little note
Please tell them all I love them so
But I really had to go
De Zeeman En De Zeemeermin
Ik zeilde weg voor duizend jaar
Zoekend naar redenen om te weten
Zoveel keer heb ik mijn angsten laten
Afleiden van de weg die ik moet gaan
Oceanen hebben dit kleine bootje geschommeld
Vaak te hard, maar toch gaat het verder
Na een storm weet ik alleen
Hoe ver de afstand is die ik moet afleggen
Ik heb het geluid gehoord van verre schepen in mijn leven
Alle wolken om me heen
Ik hoor ze 's nachts mijn naam roepen
Bekende koor echo's van ver
Trekt me ver weg van de kusten
Naar een plek die ik wil leren kennen
De winderige bries strijkt door mijn haar
Vage vormen houden me wakker
Geuren van bloemen in de lucht
Roepen verloren herinneringen van een meer op
In golven danst ze
Speelt voorbij, dichtbij
De groene van haar ogen
Herinnert me aan een verre levensperiode
Ik weet dat ik dit gezicht eerder heb gezien
Haar stem nodigt uit wat er nog over is van mijn leven
Naar het land van altijd
Geen grenzen zullen ooit tussen ons staan
Laat mijn angst los
En laat mijn ziel in de oceaan vallen
Zoals elke dolfijn de zee regeert
Hand in hand zullen we voor altijd zeilen
Naar waar we voorbestemd zijn
In de ochtend kwamen ze aan boord
Ze vonden alleen dit kleine briefje
Vertel ze alsjeblieft dat ik van ze hou
Maar ik moest echt gaan
Escrita por: Michel St-Père