Lápide
Escrevi um poema sobre minha angústia
Dela fiz um substrato, uma matéria-prima
Tentei esculpir o que a originou
Lapidei e moldei
E desfez-se a angústia e lasca e pó
Minha obra não existe mais
Meu poema se desfez enquanto aperfeiçoei
O que houve com a angústia? Com o meu poema?
Esvaiu-se o material do qual escrevi
Sumiu. Desapareceu
Sob minha angústia me escondi
Sob minha angústia me escondi
Lapidei, lapidei, lapidei, lapidei
Restou-me, restou-me, restou-me
Lápide
Lápida
Escribí un poema sobre mi angustia
De ella hice un sustrato, una materia prima
Intenté esculpir lo que la originó
Labré y moldeé
Y se deshizo la angustia en astillas y polvo
Mi obra ya no existe
Mi poema se deshizo mientras perfeccionaba
¿Qué pasó con la angustia? ¿Con mi poema?
El material del cual escribí se esfumó
Desapareció
Bajo mi angustia me escondí
Bajo mi angustia me escondí
Labré, labré, labré, labré
Me quedó, me quedó, me quedó
Lápida
Escrita por: Júlia Lara Pimenta Teixeira