Kasumi No Muko E
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku
みずかがみ うつろう みしらぬひとり
mizukagami utsurou mishiranu hitori
なくしたおもかげに いたみすらなく
nakushita omokage ni itami sura naku
よるはおちていけども ぶれいにみちて
yoru wa ochite ikedomo burei ni michite
まるでこもれびのように かぜをつつく
marude komorebi no you ni kaze wo tsutsuku
すべてはめぐり ひかりはうたい そらをあおいだ
subete wa meguri hikari wa utai sora wo aoida
このせかいにもゆる ひのせんこう
kono sekai ni moyuru hi no senkou
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku
いたみもなにもとどかない
itami mo nanimo todokanai
くらやみがらいま こぼれたうつろ
kurayami ga raima koboreta utsuro
かみなるほうへ さけびをあげ
kami naru hou e sakebi wo age
よるがあけるそのときに
yoru ga akeru sono toki ni
かけだして かすみのむこうへ
kakedashite kasumi no mukou e
であいわかれのたびに うけとるこころ
deai wakare no tabi ni uketoru kokoro
いつかすべてのいみをつなぐひがくる
itsuka subete no imi wo tsunagu hi ga kuru
かわすことばに えみがこぼれるときは せかいはまるでちがういろをみせる
kawasu kotoba ni emi ga koboreru toki wa sekai wa marude chigau iro wo miseru
つよくなりたい あのひのこえがとおくきこえた
tsuyoku naritai ano hi no koe ga tooku kikoeta
つきあかりまだ みちをてらしてる
tsukiakari mada michi wo terashiteru
はしってこわして つかんで
hashitte kowashite tsukande
なんでもないやさしさと あたたかなひび
nan demo nai yasashisa to atatakana hibi
いきをするたび はいはやけるようで
iki wo suru tabi hai wa yakeru you de
それでももとめてるのは
sore demo motometeru no wa
あかくにじむさんぜんのはて
akaku nijimu sanzen no hate
あさがもえるそのまえに
asa ga moeru sono mae ni
ふりはらって まよいもいたみも
furiharatte mayoi mo itami mo
くらやみをただあるくだけのひびに
kurayami wo tada aruku dake no hibi ni
あたえてくれたいくつものひかり
ataete kureta ikutsumo no hikari
まるでひとりでいきられるかのように
marude hitori de ikirareru ka no you ni
おもってた あのひのよわさをこえてく
omotteta ano hi no yowasa wo koeteku
いまここで
ima koko de
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku
いたみもなにもとどかない
itami mo nanimo todokanai
くらやみがらいま こぼれたうつろ
kurayami ga raima koboreta utsuro
かみなるほうへ さけびをあげ
kami naru hou e sakebi wo age
おるがあけるそのときに
oru ga akeru sono toki ni
かけだして かすみのむこうへ
kakedashite kasumi no mukou e
Naar de Overkant van de Mist
Het vervaagt en verdwijnt
In de mistige lucht is de maan niet te zien
Het water weerspiegelt, een onbekende alleen
Zelfs de schaduw van wat verloren is, doet geen pijn
De nacht valt, maar het is vol leven
Als een zonnestraal die de wind streelt
Alles draait om, het licht zingt, de lucht is blauw
Ook in deze wereld brandt de vlam van de zon
Het vervaagt en verdwijnt
In de mistige lucht is de maan niet te zien
Geen pijn of iets dat blijft hangen
De duisternis stroomt nu, een leegte die overloopt
Richt je schreeuw naar de goddelijke kant
Wanneer de nacht breekt
Ren ik naar de overkant van de mist
Bij elke ontmoeting en afscheid ontvang ik een hart
Op een dag komt de tijd dat alle betekenissen samenkomen
Wanneer de woorden worden uitgewisseld en de glimlach overloopt, toont de wereld een totaal andere kleur
Ik wil sterker worden, de stem van die dag klinkt ver weg
De maan verlicht nog steeds de weg
Ren, breek het, grijp het
De gewone vriendelijkheid en warme klanken
Bij elke ademhaling lijkt het alsof ik verbrand
Toch verlang ik naar
De rode horizon van de verre toekomst
Voor de ochtend ontbrandt
Schud alles af, verwarring en pijn
In de dagen die alleen maar door de duisternis gaan
Geef me de vele lichten
Alsof ik alleen kan leven
Dacht ik, over de zwakte van die dag heen
Hier en nu
Het vervaagt en verdwijnt
In de mistige lucht is de maan niet te zien
Geen pijn of iets dat blijft hangen
De duisternis stroomt nu, een leegte die overloopt
Richt je schreeuw naar de goddelijke kant
Wanneer de ochtend breekt
Ren ik naar de overkant van de mist
Escrita por: Nakashima Yuki