Azalea
許されたことなんてそう多くはないでしょ
Yurusareta koto nante sō ōku wa nai desho
誰の目にかなえば誰も傷つけずに生む
Dare no me ni kanae ba dare mo kizutsukezu ni umu
幸せの定義は人の数あるけど
Shiawase no teigi wa hito no kazu aru kedo
掴むまでの道は一本と限らない
Tsukamu made no michi wa ippon to kagiranai
迷子になる前に君の声を標べに
Maigo ni naru mae ni kimi no koe wo shirube ni
耳の奥鼓膜をもっと震わせて
Mimi no oku kokumaku wo motto furuwasete
道なき道を行こう 初めてを捧げよう
Michi naki michi wo yukō hajimete wo sasageyou
甘い夢その魔法にかかったふりで
Amai yume sono mahō ni kakkatta furi de
残酷にも思える運命のその中で
Zankoku ni mo omoeru unmei no sono naka de
見つからないように進もう 足跡を消して
Mitsukaranai yō ni susumō ashiato wo keshite
届かない夜にも寄り添える何かを
Todokanai yoru ni mo yorisoe ru nanika wo
いつの間に二人はそっと育てていたんだよ
Itsunomanini futari wa sotto sodatete ita nda yo
叶えたいことなら星の数あるけど
Kanaetai koto nara hoshi no kazu aru kedo
たとえそのすべてが夢と散ったって
Tatoe sono subete ga yume to chitta tte
怖くはないように君の手を離さずに
Kowaku wa nai yō ni kimi no te wo hanasazu ni
胸の奥鼓動がぐっと高まれば
Mune no oku kodō ga gutto takamareba
道なき道を行こう 初めてを重ねよう
Michi naki michi wo yukō hajimete wo kasane you
名前のないこの感情に名前をつけて
Namae no nai kono kanjō ni namae wo tsukete
錯覚にも思える衝動にしたがって
Sakkaku ni mo omoeru shōdō ni shitagatte
君が望むなら堕ちよう どこまでも闇へ
Kimi ga nozomu nara ochiyou doko made mo yami e
迷子になる前に君の声を標べに
Maigo ni naru mae ni kimi no koe wo shirube ni
耳の奥鼓膜をもっと震わせて
Mimi no oku kokumaku wo motto furuwasete
道なき道を行こう 初めてを続けよう
Michi naki michi wo yukō hajimete wo tsudzukeyou
甘い夢その魔法が覚めてもまだ
Amai yume sono mahō ga samete mo mada
残酷にも思える運命を蹴散らして
Zankoku ni mo omoeru unmei wo kechirashite
邪魔されない方へ進もう 二人だけ消して
Jama sarenai hō e susumō futari dake keshite
Azalea
Er zijn niet veel dingen die zijn toegestaan, toch?
Als je in iemands ogen past, kun je zonder pijn voortbrengen.
De definitie van geluk is er in overvloed,
Maar de weg ernaartoe is niet altijd recht.
Voordat we verdwalen, laat je stem ons leiden,
Laat je trommelvliezen trillen, dieper in mijn oren.
Laten we de weg zonder pad bewandelen, onze eerste keer geven,
Doe alsof we betoverd zijn door die zoete dromen.
In dat wrede lot, dat zo hard lijkt,
Laten we vooruitgaan zonder gevonden te worden, onze sporen wissen.
Zelfs in de onbereikbare nacht, is er iets om ons te omarmen,
Zonder dat we het beseften, hebben we samen iets gekweekt.
Er zijn talloze wensen die we willen vervullen,
Maar zelfs als al die dromen uiteenvallen,
Laat me niet bang zijn, ik laat je hand niet los,
Als de kloppingen in mijn borst sterker worden.
Laten we de weg zonder pad bewandelen, onze eerste momenten stapelen,
Geef een naam aan deze naamloze gevoelens.
Volg de impulsen die als een illusie aanvoelen,
Als jij het wilt, laten we dan vallen, de duisternis in.
Voordat we verdwalen, laat je stem ons leiden,
Laat je trommelvliezen trillen, dieper in mijn oren.
Laten we de weg zonder pad bewandelen, onze eerste keer voortzetten,
Zelfs als de magie van die zoete dromen vervaagt,
Laten we dat wrede lot verjagen,
En vooruitgaan naar waar we niet gestoord worden, alleen wij twee.