Deslocado
Conto os dias para mim
Com a mala arrumada
Já quase não cabia a saudade acumulada
Do azul, vejo o jardim
Mesmo por trás da asa
Mãe, olha à janela, que eu tou a chegar a casa
Que eu tou a chegar a casa
Que eu tou a chegar a casa
Que eu tou a chegar a casa
Por mais que possa parecer
Eu nunca vou pertencer àquela cidade
O mar de gente, o Sol diferente, o monte de betão
Não me provoca nada
Não me convoca casa
Porque eu
Vim de longe, eu vim do meio do mar, no coração
Do oceano, eu tenho a vida inteira
O meu caminho eu faço a pensar
Em regressar
À minha casa, ilha, paz, Madeira
Se eu te explicar palavra a palavra
Nunca vais entender a dor que me cala
A solidão que assombra a hora da partida
Carrego o sossego de poder voltar
Mãe, olha à janela, que eu tou a chegar
Por mais que possa parecer
Eu nunca vou pertencer àquela cidade
O mar de gente, o Sol diferente, o monte de betão
Não me provoca nada
Não me convo-ah-ah-ah-ah-ah
Um mar de gente, o Sol diferente, o monte de betão
Não me provoca nada
Não me convoca casa
Verloren
Ik tel de dagen voor mezelf
Met de koffer al ingepakt
Er past bijna geen ruimte meer voor de opgekropte heimwee
Vanuit het blauw zie ik de tuin
Zelfs achter de vleugel
Mama, kijk uit het raam, ik ben bijna thuis
Ik ben bijna thuis
Ik ben bijna thuis
Ik ben bijna thuis
Hoe het ook lijkt
Ik zal nooit bij die stad horen
De zee van mensen, de andere zon, de betonnen bergen
Het doet me niets
Het roept me niet naar huis
Want ik
Kom van ver, ik kom uit het midden van de zee, in het hart
Van de oceaan, ik heb mijn hele leven
Mijn pad maak ik denkend
Aan terugkeren
Naar mijn huis, eiland, rust, Madeira
Als ik je woord voor woord uitleg
Zul je nooit de pijn begrijpen die me verstilt
De eenzaamheid die de vertrektijd achtervolgt
Ik draag de rust om terug te kunnen keren
Mama, kijk uit het raam, ik ben bijna thuis
Hoe het ook lijkt
Ik zal nooit bij die stad horen
De zee van mensen, de andere zon, de betonnen bergen
Het doet me niets
Het roept me niet naar huis
Een zee van mensen, de andere zon, de betonnen bergen
Het doet me niets
Het roept me niet naar huis
Escrita por: Andre Santos / Diogo Góis / Francisco Sousa / João Guilherme Gomes / João Lourenço Gomes / João Rodrigues