Infinito (part. Van Zee)
Cabe no meu fim o infinito
Cabe no meu fim o infinito
Olha
Como é que vais?
Nem me estás a reconhecer
Vê-me nos pontos finais
Nas horas vagas
Nas memórias
Cabe no meu fim o infinito
Cabe no meu fim o infinito
E a dor perdura
Cedo demais o mundo pôs-te fora
Na noite escura penso
Quem é que podias ser agora
E a dor perdura
Cedo demais o mundo pôs-te fora
E na noite escura penso
Quem é que podias ser
No meio desse meu infinito vi paz
E coube em mim até que um dia temi que o fim me mudasse
Eu senti-me mudado
Com que leveza pode ser um sorriso levado?
Vês-me de cara lavada e saudades da tua por cá
Um ponto final numa frase tão breve
Ainda te tenho presente nas frases que escrevo
Presente tirado tão cedo
Prometi a mim mesmo que não seria guiado pelo medo
Às vezes não dá, mas tu sabes que eu tento
O tempo passado abafado com o passar do tempo
É uma infinidade de momentos
Eu saí tão cedo de casa
Sem forma de saber se a minha alma sara
Na minha almofada
Já sonhei com os tempos que te tinha ao meu lado
No infinito
No infinito
Cabe no meu fim o infinito
A vida a correr
Não espera por mim
De alma desfeita
Vejo onde o amor me deixa caminhar
Voltar a tentar
A partir daqui
A partir daqui
No infinito, qualquer dia estou contigo
No infinito, qualquer dia estou contigo
No infinito, qualquer dia estou contigo
No infinito
Oneindig (ft. Van Zee)
Aan het einde van mijn verhaal is er oneindigheid
Aan het einde van mijn verhaal is er oneindigheid
Kijk
Hoe gaat het met je?
Je herkent me niet eens meer
Zie me in de punten van de zinnen
In de vrije uren
In de herinneringen
Aan het einde van mijn verhaal is er oneindigheid
Aan het einde van mijn verhaal is er oneindigheid
En de pijn blijft
Te vroeg heeft de wereld je weggejaagd
In de donkere nacht denk ik
Wie had je nu kunnen zijn?
En de pijn blijft
Te vroeg heeft de wereld je weggejaagd
En in de donkere nacht denk ik
Wie had je kunnen zijn?
In het midden van mijn oneindigheid vond ik vrede
En het paste in mij totdat ik op een dag vreesde dat het einde me zou veranderen
Ik voelde me veranderd
Met welke lichtheid kan een glimlach zijn?
Zie me met een schoon gezicht en verlangend naar jou hier
Een punt aan het einde van zo'n korte zin
Ik heb je nog steeds in gedachten in de zinnen die ik schrijf
Te vroeg weggenomen
Ik beloofde mezelf dat ik me niet door angst zou laten leiden
Soms lukt het niet, maar je weet dat ik probeer
De tijd die voorbij is, gedempt door het verstrijken van de tijd
Het is een oneindigheid aan momenten
Ik verliet zo vroeg het huis
Zonder te weten of mijn ziel geneest
Op mijn kussen
Droomde ik van de tijden dat je naast me was
In de oneindigheid
In de oneindigheid
Aan het einde van mijn verhaal is er oneindigheid
Het leven raast voort
Wacht niet op mij
Met een gebroken ziel
Zie ik waar de liefde me laat lopen
Opnieuw proberen
Vanaf hier
Vanaf hier
In de oneindigheid, op een dag ben ik bij jou
In de oneindigheid, op een dag ben ik bij jou
In de oneindigheid, op een dag ben ik bij jou
In de oneindigheid