Już Nic
Kiedy noc zapomina ubrać się
Zapatrzeni w niebo widzą jej
Na guzikach gwiazd bezradne palce
Jeśli dzień nie przyniesie dobrych słów
Zaplątanych w ziemi milion głów
Poutyka gliną suche oczy
A ja uciszona tulę cię
Wszystko w nas ukryte jest
Nie nie rozdzieli już nic
Serc naszych dzwonników niepokornych
Nie nie rozdzieli już nic
Dusz w każdym królestwie tak samotnych
Jeśli sam nie odgadłeś dotąd się
Nie zrozumie nikt co w tobie jest
Tajemnicy strzegą głośne słowa
Zgubionego cienia dotknie cień
Zawiązuję oczy chwili tej
Coraz mniej powietrza między nami
A ja
Kołysana tobą tak
Jedno tylko teraz już wiem
Nie nie rozdzieli już nic
Serc naszych dzwonników niepokornych
Nie nie rozdzieli już nic
Dusz w każdym królestwie tak samotnych
Nada. - ¿Qué?
Cuando la noche se olvida de vestirse
Encerrada en el cielo verla
En los botones de las estrellas dedos indefensos
Si el día no trae buenas palabras
Enredados en el suelo un millón de cabezas
Arcilla putica seca ojos
Y silencié abrazarte
Todo en nosotros está oculto
Ya no separará nada
Los corazones de nuestros campanarios insumisos
Ya no separará nada
Almas en cada reino tan solitarias
Si usted mismo no ha adivinado todavía
Nadie entiende lo que hay dentro de ti
Secretos guardan palabras fuertes
La sombra perdida será tocada por la sombra
Me vendo los ojos de este momento
Menos y menos aire entre nosotros
Y yo
Rotado por ti para
Sólo una cosa que sé ahora
Ya no separará nada
Los corazones de nuestros campanarios insumisos
Ya no separará nada
Almas en cada reino tan solitarias